Jammer, iets het gister verkeerd gegaan toe ek die twee gedigte van Totius
wou pos. Hier is altwee:
1.
O DIE PYN-GEDAGTE
O Die pyn-gedagte: My kind is dood! . . .
dit brand soos 'n pyl in my.
Die mense sien daar niks nie van,
en die Here alleen die weet wat ek Iy.
Die dae kom en die nagte gaan;
die skadu's word lank en weer kort;
die drywerstem van my werk weerklink,
en ek gaan op my kruisweg vort.
* * *
Maar daar skiet aldeur 'n pyn in my hart,
so, dat my lewe se glans verdwyn:
Jou kind is dood met 'n vreeslike dood!
en - ek gryp na my bars van die pyn.
O Die bliksemgedagte! . . . Ja, lieflingskind,
een straal het jou skone liggaam verskroei,
maar bliksemstrale sonder tal
laat my binneste brand en bloei.
Sy was so teer so os 'n vlindertjie,
sy 't lugtig omheen geswerf;
'n asempie wind kon haar vlerkies breek
en - kyk watter dood moes sy sterf!
Hoe weinig die kinders wat so moet sterf,
dis een uit die tienduisend,tal,
en ag, dat dit sy was, en ek moes sien
dat sy dood in my arms val!
O Die pyngedagte: My kind is dood!
dit brand soos'n pyl in my;
die mens die sien daar niks nie van,
en die Here alleen die weet wat ek ly.
2.
DIE GODSBESLUIT
Voor die onheilswoning en
tussen die skaars~beblaarde
soetdorings staan, in droë aarde
maar lowergroen en blink van blad,
die wag-'n-bietjie langs die pad.
Wanneer ek naderkom dan sien
ek dorings krom en reg;
'k sien takke inmekaar gedraai
en deurmekaar gevleg.
En wil ek in die blare gryp
of aan die takke breek,
dan tas ek in 'n doringnes
wat vreeslik haak en steek.
* * *
Bo al u donker bome, o Heer, "
groei my 'n enk'le reusboom uit:
dit is die wag-'n-bietjiebos
van u besluit.
Van ver so skoon, so groen, so blink
maar hoe verward
wanneer ek dieper kyk en dink
as wat 'n sondaar pas.
En steek ek dan my hande uit
na u besluit,
dan gryp ek in die dorings vas.
Die stukkie pad wat ek altyd van Strand af ry, omdat ek voel dit is
veiliger, moet ek toe vandag lees dit ons Kaapse stukkie Pad Van Hel.!
Daar is glo gereeld ( gemiddeld 3 per week) kapings en moorde op die pad (
en dit is glo net die wat aangemeld word!)- die vet weet, word joernaliste
betaal om iets te skryf om mens af te sit?
Op daardie stuk pad, tussen die N2 tot by die Brackenfell afdraai, is daar
geen verkeerslig of stopstraat nie, en ek het nog nooit daar gery waar daar
nie dosyne ander karre saam met my op die pad is nie, en ek met my 120 kpu
is een van die stadige ryers!! Hoe op aarde iemand daar in alle eensaamheid
gestop kan word en gekaap/vermoor kan word op daardie stukke pad is 'n
misterie.
Ek word mal van die 7elaan idiote en ook van die dwase wat dink dat Charlize
so wonderlik is omdat sy "so ver gekom" het.
My vraag hoe ver was haar bene wyd en hoeveel keer het sy gekom, om sover te
kom ?
Ag dan het ek sterk bedenkings oor haar 2 tattoes.
Ek het nogal 'n redelik goeie kennis van mooi vrouens maar Charlize is glad
nie mooi nie. 'n vrouw moet je in die oggend sien en dan je mening uitbring.
Annette - het jy die onlangse (verlede week) onderhoud wat Sandra Prinsloo
met Me Napier gehad het, gesien? Dis seker een van die beste onderhou wat ek
in 'n baie lang tyd kon sien.
Verlede week is my vrou se jongste broer in Kaapstad oorlede. Pas 'n stuk of
sewentien maande na die dood van haar oudste broer. Albei aan hartaanvalle.
Haar ma is nou alleen oor in Suid-Afrika. My skoonpa is reeds meer as
twintig jaar gelede oorlede. Ek kan my nie die pyn van 'n ouer voorstel wat
twee kinders in so 'n kort tyd so onverwags moes afstaan nie. Totius het, en
ek publiseer elders twee van sy gedigte; een waarin hy die rou pyn van 'n
ouer uitroep na die dood van 'n kind. Die ander een handel oor die
onbegryplike weë van God.
Ek is 'n lyfwag en tans tussen kontrakte. My besonderhede is op http://home.intekom.com/bodyguard vir enige belangstellendes. Ek doen ook
hoë risiko sekuriteitswerk en is noodmedies gekwalifiseer.