In die nuwe Huisgenoot is daar 'n Mr Price advertensie.
Hulle adverteer goed in sulke keurige Afrikaans, dat mens nie weet wat hulle
probeer verkoop nie.
Hulle praat van spingebonde kussings en 'n trooskombersstel.
Enige-iemand wat al hierdie vreemde goed gekoop het?
Annette
Die ou verkoop stofsuiers, maar sy besigheid maak nie baie geld nie. Hy
besluit hy moet kyk of hy dit op 'n ander plek kan verkoop kry.
Hy pak toe sy Cresida stasiewa vol stofsuiers en sê vir een van sy agente hy
moet kyk of hy dit op die platteland verkoop kan kry. Die ou is toe daar
weg en die eerste dorpie wat hy kry is toe Pofadder.
Hy klop aan die eerste deur en 'n ou tannie maak die deur oop. Die agent sê
"Tannie - ek wil jou graag iets wys." Die Tannie nooi hom toe in en sê:
"Kom in en sit maar hier in die sitkamer terwyl ek vir ons gaan koffie maak"
en stap kombuis toe. Die agent is toe daar in die sitkamer in met die boks
waar die stofsuier in is en begin om die stofsuier uit te pak en aanmekaar
te sit - toe ewe skielik 'n klein hondjie in gehardloop kom - en kak op die
sitkamer mat. Die ou kry so 'n smile op sy gesig en dink by homself:
'Vandag verkoop ek die een definitief!'.
Toe die tannie met die koffie kom, sê die agent: "Tannie - kyk wat het daai
hondjie gedoen" en hy wys na die plek toe en sê verder "Tannie maar moet jy
nie worry nie - as die stofsuier dit nie heeltemal skoon maak nie - eet ek
dit persoonlik!"
Die tannie sit die skinkbord met die koffie neer en vat een lepeltjie suiker
en strooi dié oor die hopie wat die hondjie gelos het. Die agent kyk haar
so verbaas aan en vra: "Tannie, nou hoekom gooi jy suiker op?"
Die Tannie sê: "Boetman, dit behoort nou 'n bietjie beter te smaak - jy kan
nou maar begin eet - ons het nie elektrisiteit in Pofadder nie!"
..mens se "alma mater" is gewoonlik die eerste universiteit waar
jy jou ondergraadse werk gedoen het. In my geval is dit die
Universiteit van Stellenbosch. Ek is 'n Matie
Tant Totie
Voorgraads, Tant Totie. Voorgraads.
In Afrikaans beteken "ondergraads" van 'n swak gehalte, en
dan sou jy meer waarskynlik 'n Kovsie gewees het :-)
Maar as jy mense wil regsien oor sonnet se spelling,
durf jy nie so ondergraads met ons mooi taal omgaan nie.
Wouter Taalvark wat al die Toties reghelp in die nuwe SA
Seker een van die mees interessante woorde in Afrikaans, is die woord "Fok".
Dit is 'n wonderbaarlike woord wat deur sy klank alleen dinge soos pyn,
plesier, liefde en haat beskryf. Die woord "fok" kan ook in 'n klomp
grammatikale kontekse gebruik word. Dit kan as 'n werkwoord gebruik word
(Jan fok Koos op) En kan na die verlede tyd verwys (Jan het vir Koos
opgefok), Asook na die toekoms (Jan gaan vir Koos opfok). Dit kan ook
in die lydende vorm gebruik word (Koos is deur Jan opgefok). Dit kan ook as
aksie werkwoord (Jan gee fokken om) Of passiewe werkwoord (Jan gee nie
eintlik 'n fok om nie). Dit word ook gebruik as 'n selfstandige naamwoord
(Ek's gefok) Of 'n bywoord (Sarie is fokken mooi), 'n Tussenwerpsel (My
fok, dis laat) Of saam met ander woorde (Sarie is dom, fok, sy's onnosel).
Soos u kan sien het min woorde die aanpasbaarheid van die woord fok.
Behalwe die seksuele konnotasie kan die woord baie situasies beskryf
soos:
1. Groete - Hoe de fok gaan dit met jou ?
2. Opdrag - Kyk fokken voor jou.
3. Opgee - Ag nee, fokkit.
4. Moeilikheid - Nou's ons gefok.
5. Aggressie -Fok jou!
6. Afguns - Fok my!
7. Verwarring - Wat de fok ?..?
8. Sukkel - Ek fokken verstaan nie.
9. Wanhoop - Fokkit tog.
10. Bewondering- Dis befok.
11. Misnoee - Wat de fok gaan hier aan?
12. Verlore - Waar de fok is ons ?
13. Ongeloof - Ongefokkenlooflik.
14. Retaliasie - Jou fokken gat, man.
15. Ontkenning - Ek weet van fokkol.
16. Pyn - Eina fok! Of Dis fokken seer !
17. Onsimpatiek - Wie gee 'n fok om.
18. Suspisie - Wie de fok is jy ?
19. Paniek - Maak dat julle fokken wegkom.
20. Aanwysings - Fok weg !
21. Teenstand - Not 'n fok !
22. Instemming - Ag OK, fok.
23. T.o.v. Tyd: "Half fokken tien"
24. Politiek: "Die fokken NP"
25. Besigheid: "Hoe de fok het jy die werk gekry ?"
26. Anatomie: "Jou fokken gat !"
Dis ook al deur baie bekende mense in bekende situasies gebruik:
"Waar kom al die fokken Zoeloes vandaan ?" Bloedrivier
"Waar kom al die fokken water vandaan ?" Kaptein van die Titanic
"Dis nie 'n regte fokken mes nie" Verwoerd
"Wie gaan fokken uitvind ?" Dirk Coetzee
"Koppe gaan fokken rol" Die Franse Revolusie
"Fokken VROUMENSE" Johan Stemmet
"Laat die fokken vrou bestuur" Kaptein van die Challenger
"Watter fokken kaart ?" Moses in die woestyn
"Enige fokken idioot kan dit verstaan" Einstein
"Man, dit fokken lyk soos sy" Picasso
"Hoe die fok werk jy dit uit ?" Pythagoras
"Jy wil wat op die fokken plafon he ?" Michaelangelo
"Hoekom? Want dis fokken daar" Edmund Hillary
"OK, vat die fokken kar" Tydens 'n highjack
"Verspreide buie my fokken gat" Noag
"Is jy seker die fokken kondome is oraait ?" Zuma
"Die fokken perd is befok, man!" Eugene Terreblanche
"Jy's seker nie fokken ernstig nie" Goliat
"Die fokken berg het al baie so gemaak" Pompei
"Wat die fok was dit ?" Hiroshima
"Watter fokken helikopter ?" Joe Modise
"Ek's fokken jammer" Tyson
"Dis nie my fokken handskoen nie" OJ Simpson
"Watse fokken orgaan?" Chris Barnhard
"Tiek! Plons! Fok!" Gary Player
"Watse fokken blou vlag is dit ?" Jacques Villenueve
"Dis nie fokken tamatiesous nie" Gorbachev
"Ag, die fokken ou slooitjie" Evil Knievel
"Ek kom fokken terug" Schwartzenegger
"Nie geroer nie, fok, geskud!" Roger Moore
"Maak my fokken dag!" Clint Eastwood
"Het iemand 'n fokken lighter ?" Laaste oomblikke op die Hindenburg
"Watse fokken grimering ?" Nataniel
"Watse fokken nosejob ?" Barbara Streisand
"Pasop die fokken pilaa....." Dodi Al-Fayed en Princess Di *
Jare gelede was John Taylor 'n rubriekskrywer vir 'n hele paar Britse
en Amerikaanse tydskrifte. In 1975 het hy 'n boek uitgegee getiteld,
"The Care an Feeding of Young Ladies." Hierdie stuk kom daaruit:
I arrived at a candle-lit cellar somewhere in the region of Holborn
Viaduct armed with no other qualification than my invitation, and was
confronted with what in later years has become the familiar sight of a
cavalcade of small naperied tables stacked high with bottles,
disciplined squads of upturned empty goblets, and small Startan dishes
of hard dry biscuits. Without the advantages of instruction into the
'sacred rights' of the Publicity Committee's ritual, it seemed that
all one did was pass as rapidly as possible from one table to the next
getting down as much of the happy juice as the ruminative press of
aficionados allowed. I entered into the spirit of things with an
entusiasm which mounted with each bibulous experiment.
A sense of increased relaxation was to some degree diminished through
embarrassment occasioned by the behaviour of some of my fellow guests.
Manifesting their critical faculties in a manner hardly less than
churlish, wine of which they apparently disapproved, was offered
public opprobrium by the ill-mannered reaction of spitting it into a
handy bucket of saw dust. Motivated partly by a sincere desire to
assuage the wounded peoffesional pride of the shipper (and my host)
and partly by a determination not to look a gift horse in the mouth, I
found it only expedient to swallow all that came my way with a polite
smile of appreciation.
Confidence grew with each induction, and as others around were acting
out an esoteric little ritual of holding their glasses up to the light
and studying its colour with appreciative comment I decided that the
duties of an grateful guest demanded I should follow suit.
Looking into the glare of a naked light bulb at a brimming wine glass
held high above an unsteady head is feasible provided only that a
couple of litres of the vino has not already produced a latent
vertigo. It needed but an unsteady pace backwards and an involuntary
shift of grip upon the glass' stem to find the wine coursing down my
centre parting.
The sharpened sense of humour of a man already three parts smashed
assisted me in treating the catastrophe as a matter of noisy hilarity
against the mounting silence of fellow guests' disapproval, but a
wilful tenacity urged me to refill my glass and try again; this time
elaborating the performance with a parallel demonstration of deft
glass twirling.
The basic idea here, as the French National Wine Committee for Wine
Publicity will readily explain, is to rock the stem of the glass
through an even orbital axis - thus swooshing the liquid around the
inside of the goblet and containing it therein via sheer momentum. A
notable parallel to this anti-gravity process may be witnessed in the
performance of those intreped motor-cycle riders who ride horizontally
around the confined annulus of a Wall of Death but, as with the
motor-cycle, an uncontrolled momentum can can shoot the wine clear
over the edge of its container and straight into the faces of the
onlookers.
I sponged the shirt-fronts of my fellow guests with my pocket
handkerchief wringing it out into the buckets of sawdust, and concious
of a mounting general antagonism decided it might be more popular to
confine further demonstration to the surely manageable ritual of the
aroma appreciating.
I bent my head forward towards my wine glass, and sniffed delicately
in the manner of those around me - only to discover to my sharp
disappointment that it smelled of little other than wine, really.
Persevering, I lowered my nose closer, and inhaled once more with the
assertive suction of a deep chest and a passionate nature.
It was unfortunate that in my polite enthusiasm for my host's
hospitality I had filled my glass rather fuller than the mandatory
half measure. My nostrils submerged themselves and the wine in the
glass went down like a butt of Malmsey trunked dry by an elephant with
a drink problem.
My hair plastered to my scalp, my shirt-front soaked, my nose running
scarlet as a chastised cruiser-weight's, I was at last no longer
onlivious to the ill-will of those around me. I shook the wet hand of
my thin-lipped host and repaired to the cloaks, where I managed with
no undue effort to insert both arms down the same sleave of my
raincoat.
As I turned to leave, the attendant who had extricated me from the
straight-jacket of my own making touched his forelock with a fine
humility and purposefully pushed towards me me a saucerful of whar
were clearly I being the first to leave) his own half-crowns.
I accepted one with thank, pushed through the swing-doors, and
assuming all the circumspect dignity of the dreadfully drunk, made off
in all directions.
Is dit algemene gedrag onder julle wynproeers? :))
Daar in die ou dae van Usenet News (dit was omtrent net universiteite,
regeringsinstellings, groot besighede ens. wat aan die begin kon
deelneem) het 'n kollega die gewoonte gehad om grappe af te laai. So
hele ruk gelede kry ek toe nog een van sy ou skywe (hy is met die
kuikenloop VSA toe), ongelukkig 'n 5 duim floppie. Kom nou die dag by
my persoonlike rekenaar internis en sowaar daar het hy een wat nog
daai goed kan lees. Hy het toe die goed vir my oorgelaai. Net 'n
klompie swakkerige limerieke, behalwe hierdie een wat ek as
uitstekende digkuns beskou :)
There was a young lady from Exeter
So pretty, men craned their necks at her
One went so far
As to wave from his car
The distinguishing mark of his sex at her
Supertaal
Blog
Soek
Hulp
Lede
Registreer
Teken aan
Tuis
RSS
