Vluchtelingen in de gemeentes te sluisen is trage procedure
Alleen elke tiende gemeente heeft het appel van Integrationsverket (het
aansprakelijk rijksbestuur, av) om toenemende opname van vluchtelingen
beantword - en de meerderheid van de antwoorden is negatief. Dat
betekent dat vluchtelingen die een verblijsvergunning hebben gekregen
maanden zallen moeten wachten tot ze aan een gemeente kunnen worden
doorgestuurd.
Aanvang jaar sloeg Integrationsverket alarm dat de aantal vluchtelingen
met veblijfsvergunning vergeleken met het voorjaar om het drievoudige
kan stijgen, wegens de momenteel geldige buitenlanderwet.
Integrationsverket stuurde daarom brieven aan de gemeenten met een
appel om dat de capaciteit van opname moest worden verhoogd.
Helaas heeft het er tot nu toe slecht uitgezien met antwoorden. Slechts
ongeveer derdig van de 290 kommunen in het land heeft geantwoord, en de
overwegende deel van de antwoorden is negatief. Bekijkt men de
antwoorden ontbreken er al meer dan 1 500 nagevraagde plaatsen.
Andreas Carlgren, generaaldirecteur Integrationsverket, is toch niet
erover verbaasd dat de antwoorden van de gemeenten wat duren.
Daarentegen is hij unrustig wegens het groot gedeelte van al gekregen
negatieve antwoorden.
Ik had het al vermoed, en nu wordt het voor iedereen duidelijk waarom
er steeds weer gevoelijke reacties uit deze regio komen tov
islam-kritische uitspraken bij nl.politiek en be.politics die ook bij
soc.culture.south-africa.afrikaans verspreidt worden.
Zullen we ons aan eisen van de mohammedaanse barbaren buigen? Nooit,
ook niet als ze als boeren gecamoefleerd optreden.
BP reken in hulle advertensie laas jaar dat hulle alreeds "skoner brandstof"
verkoop, en dus voor die ander olie maatskapye is. Nou wonder ek net hoekom
hulle ook so sonder unleaded brandstof sit soos die ander ouens. Ek het
vandag eers by die vierde plek reggekom, en mag net R100 ingegooi het.
Wat is dit wat vroue doen wat mans die hasepad laat kies in 'n verhouding?
In Paul Kerton se nuutste boek, 82 mistakes women make (with men), lig hy
die sluier.
Jy dink dalk hy is mnr. Reg, maar as jy weer sien, is hy mnr. Weg.
Wat het jy verkeerd gedoen?
Dinge wat mans afskrik:
Dink jy is vet . . . terwyl jy nie is nie. Mans raak verveeld met 'n vrou
se obsessie oor gewig, veral as sy vir hom goed lyk.
Dink jy kan 'n man verander. Dit sluit in geloof, eet- en seksgewoontes en
hoe hy aantrek.
Kritiseer hom in die openbaar.
Sommige vroue doen dit moederlik: "Moenie met jou mond vol kos eet nie,
skat!"; ander is baasspelerig en sarkasties: "Gee asseblief vir my die wyn
aan, liefling, voordat ek hier van die dors omkom"; en ander is eenvoudig
verkleinerend: "Derek dink hy gaan 'n popster wees. Het jy al ooit van iets
sê simpel gehoor? Ha! Ha!".
Te veel (of te min) grimering. Sommige vroue raak vasgevang in 'n
tydmasjien wanneer hulle eers begin grimering aanplak.
Vergeet hy bestaan sodra julle kinders het. Hierdie is 'n gevaarlike tyd,
want dit is wanneer mans begin rondkyk vir aandag en seks.
Flankeer met sy vriende. Ja, dis fantasties as sy vriende van jou hou, maar
moenie dit te letterlik opneem nie.
Altyd aan die skoonmaak. Hy sit op die bank en nooi jou om by hom te kom
snoes, maar jy sê jy moet eers die skottelgoed gaan was/die kat kosgee/die
wasgoed stryk/die foto-album organiseer.
Gee twee maande se salaris by die haarkapper uit. Wat jy ook doen, moet
nooit vir 'n man sê wat jy vir daardie kapsel betaal het nie - sy hare kan
net uitval van skok.
Sê dieselfde ding oor en oor. 'n Mens noem dit neul. En dan wonder jy nog
hoekom jy pas geskei is.
Raak papdronk. Dronk vroue sê dom goed, flankeer met ander mans, doen
vreemde dinge soos om hul borste te ontbloot, dans op die tafel en gooi in
die algemeen naam weg.
Jy kan nie kook nie. Groot fout, want hy gaan waarskynlik omkom van die
honger. Verder mis jy uit op saamkook in die kombuis - kook word nie verniet
deesdae gesien as "die nuwe seks" nie.
Staan tussen hom en die TV. Probeer liewer om agter die bank te staan, jou
arms om sy skouers te sit en hom te soen. Natuurlik wil hy ook liefie wees
met jou, maar bly in hemelsnaam net weg voor die TV.
Slaan hom in die gesig as hy na 'n ander vrou se borste kyk. Mans is
geneties geprogrammeer om na vroue se borste te kyk. Hulle kan dit nie help
nie.
Vra hom om sy afslaankapmotor se dak weer op te sit. Die ding het duisende
rande gekos en jy kla oor jou hare.
Jy eet nie. Hy het plek bespreek by 'n fantastiese restaurant en jy bestel
(kraan)water en groen slaai sonder enige spek, neute, slaaisous of gebraaide
broodblokkies.
Jy gebruik sy skeermes. Onthou, een skeer van jou bene is blykbaar gelyk
aan 35 keer wat hy sy gesig glad probeer kry.
Los jou broekies en broekiekouse in die wasbak in die badkamer. Hy is deur
die slaap en wil sy gesig was en tande borsel, maar daar lê jou goedjies in
die wasbak.
Probeer te hard om een van die manne te wees. Dis wonderlik as jy hou van
rugby en krieket, maar los die gevloek en die dra van ou onderklere vir
mans.
Jou bed is vol sagte speelgoed. Dis veral 'n bron van kommer as hulle almal
troetelnaampies het en jy hulle nagsoen. En hy wonder net waar gaan hy
slaap?
Dink 'n swangerskap gaan julle verhouding red. "Ek is swanger" behoort
julle albei met blydskap te vul omdat julle saam besluit het om 'n kind te
hê.
Babas is nie pleister wat verhoudings aanmekaar kan plak nie.
Jy hardloop na jou pappie toe met elke probleempie. Dit laat jou man
hulpeloos en oorbodig voel as jy pappa-se- dogtertjie bly.
Jy maak nie 'n bohaai oor sy kos nie. Mans wat kook, wil geprys word
daarvoor.
Jy dink jy is maer terwyl jy eintlik vet is. Jy wurg jouself soggens in 'n
no. 10-denim in terwyl jy eintlik 'n 14 moet dra. Hy gaan sy tasse vat en
hardloop.
Jy het 'n ding met kerse. Waar het dit begin? Kerse is bedoel vir
verjaarsdagkoeke en kragonderbrekings. Ewe skielik is die hele huis vol
kerse: gegeurdes en gekleurdes van alle groottes wat julle slaapkamer soos
'n Boeddhiste-tempel laat lyk. En raai wie moet opstaan en die goed
doodblaas wanneer julle wil gaan slaap?
Jy is nooit tevrede met wat jy het nie. Hy het nou net vir julle 'n
droomhuis gekoop, maar ná ses maande vertel jy hom van 'n nuwe plek wat jy
gesien het.
Praat vir ure oor die telefoon met mense wat onbelangrik is. Jy praat jou
selfoon se battery pap en sê dan: "Genugtig, maar daardie vrou kan praat.".
Maak of jy heeltemal hulpeloos is.
Ja, hy help graag met 'n pap wiel, maar sommige vroue weet nie eens hoe om
die televisie aan te skakel nie.
Drentel doelbewus in juwelierswinkels. Ons weet sommige mans het bietjie
druk nodig voordat hulle wil trou, maar hierdie is sommer 'n goedkoop
poging.
Stryk plooie in sy denims. Dat jy bereid is om te stryk, is wonderlik.
Maar nie plooie nie, asseblief.
Sê te gou "ek is lief vir jou". Dis goed as jy in voeling is met jou
gevoelens, maar kan jy asseblief net wag tot aan die einde van julle eerste
afspraak?
Jy sê "ek het niks om aan te trek nie". Dis veral irriterend as jy die
naweek R14 000 geblaas het op nuwe klere.
82 mistakes women make (with men) kos R75 en kan is by enige goeie
boekwinkel beskikbaar.
daarvan dat die gekraak van palms
teen die strand herinner
aan die plaashuis se houtgang saans
van jou voete wat by my kom inkruip
mosambiek is net 'n geraamte van
koloniale verledes
maar mense loop met oë wat velkleur ontleer
en maghebbers groot genoeg om foute
te erken.
gister gaan ons kyk waar die president en
kie. sokker speel
teen lede van die ou regime
voor 'n skare wat van opwinding drom -
verbeel jou die dag
wanneer die NP en ANCs teen mekaar
uitdraf
sal seker 'n mengsel rugby en sokker
moet wees -
het ek jou vertel van die aand voor ek
weg is
toe ek voetstappe om die huis hoor sluip
en uitgaan
en dat ek 'n ruk lank weggebly het?
ek het voor jou oop hortjies gaan stilstaan
waar jy besig is om jou hare te borsel,
kop vooroor,
jy bind dit in 'n poniestert
en laat val jou rok soos 'n plas om jou
voete
soos altyd braloos
en jou nippels gooi lang skaduwees
oor jou maag
jy het borste soos Greta Scacchi.
vanaand was ons by die ANC
tussen al die vrae en asemlose opwinding
kon ons vlietend vergeet wat die
Afrikaanse koerante
ons al weer gaan aandoen,
waar begin jy verduidelik
aan dié volk wat soveel dekades dom
gehou afsydig gemaak is?
praat 'n mens hier met mense
luister jy
hoe hulle eie land eie liefde verbied is
word jy opnuut hatig
oor jouself
ek bring vir jou 'n gekleurde doek van
blou duiwe
en gekerfde houtgesiggies klein soos
pinkienaels
wat jy aan jou ore sal hang
dalk kan ons weer in die dam gaan swem
en praat oor al die jare
dalk blom die varklelies nog in die vlei
onder die vinkneste
dalk kan ek jou hare vleg
Kroniek: Nou is de tijd waar geschiedenis geschreven wordt
van Lars Hedegaard, historiker en journalist, Kopenhagen
De onverzoenlijkheid in het voortgezet Mohammed-debat toont dat de
combattanten precies weten wat er op spel staat. Latere generaties
zallen de eenvoudige vraag stellen: Op welke kant stond jij als het
erop aankwam? ...schrijft onze kronist van heden.
Korte tijd nadat de imam-reisgroep in de Orient was gewesen om leugens
over dat land te verspreiden dat hen opgenomen had, verluidde dat de
Mohammed-zaak in de deense pers-geschiedenis zou ingang vinden.
Toen er de nieuws over demonstraties, boycotten en brandaanslagen op de
deense vlag en ambassades begonnen de media te domineren, waren er de
meeste over akkoord dat 30 september - de dag waar Jyllands-Posten de
beroemde prenten bracht - in de geschiedenis van Denemarken zou ingaan
als begin van de meest serieuse nationale crisis sinds de bezetting
(door nazi-Duitsland gedurende WO2, av). En na het ook de laatste dagen
onverminderd internationaal persinteresse en de inbetrekking van
meerdere van de leidende organisaties en persoonlijkheiden der wereld
kan men wel vaststellen dat 'The Battle of Khartoon' - hoe de zaak
onder grappige commentatoren in het buitenland nou genoemd wordt - de
karakter van een wereldhistorische gebeurtenis heeft gekregen.
Na de prenten zal de wereld niet meer de zelfde zijn als voordien. Het
zelfde kon men over de Rushdie-affaire zeggen die 1989 ontplofte, maar
de Mohammed-zaak zal een nog langere spoor na zich trekken.
Vele wensen zich terug naar gewoonlijke toestanden - en evenzo vele
haasten zich op de schuldige te wijzen aan wie men de aansprakelijkheid
ervoor verwijten kan dat het zo gek liep. Zelfs een anders vrij
slaperige politicus als b v Bendt Bendtsen is ploteselijk wakker
geworden uit zijn slaap en heeft eruitgevonden dat men wel de
verblijfvergunning van enige imame moest onderzoeken. Hoe moedig, nadat
Dansk Folkeparti al lang het zelfde geeist heeft - en zonder iets
anders te provokeren bij de regeringspartijen dan geeuwen.
Maar de ongehoorde activisme toont precies welke massale gebeurtenis we
tegenover staan. Tegenover historische gebeurtenissen moeten politici
en andere acteurs uit het cultuurleven, de pers, de meningsvorming en
het organisatieleven stelling innemen. Als niet voor andere redenen,
dan uit overweging op het oordeel van de geschiedenis. Trekt men het
hoofd in als de wereld om een heen brandt leidt dit ook tot een soort
beoordeling. Evenzo als het van de volgende generatie als beoordeling
werd opgevat dat vele deense politici en andere spitsen van de
maatschappij gedurende de eerste jaren van de bezetting de kraag tot de
oren omhoog trokken en hoopten dat het onweer voorbij zou trekken.
Ook anders wordt de paralleliteit met de bezettingstijd steeds
opvallender. Weliswaar heeft de vijand geen troepen in het land - in
elk geval niet zeer vele -, maar als men het 'drumherum' en de steeds
pijnlijkere weguitleggingen afknipt wie de grootste deel van de
opinie-eliete brilleert mee, is de zaak eigenlijk zeer eenvoudig:
Vijandlijke machten en hun plaatslijke agenten pogen een recht te
beperken dat de meerderheid van de deense bevolking als vanzelfsprekend
beschouwt heeft, namelijk het recht zich in het kader van de wet vrij
te kunnen uitdrukken.
Al het geklets wat de aanpassingsgewilde zijn gekomen mee, namelijk
tegenover gevoelige godsdienstige mensen terughoudenheid te oefenen,
lijkt van de bevolking teruggekaatst te zijn - als men zich de laatste
opiniepeilingen bekijkt.
Daar bestaan meerdere redenen voor:
Ten eerste, vele zallen verbaasd gewezen zijn dat het blijkbaar slechts
de luidruchtigst schreeuwende mohammedanen zijn die het recht krijgen
door spot en hoon verschoond te worden. In elk geval is het geen ander
segment van de bevolking in de zin gekomen een zulk recht voor zich te
reclameren.
Ten tweede, de gewelddadige metodes van de mohammedaanse activisten
hebben het voor iedereen duidelijk gemaakt die ogen in het hoofd heeft
en de wil te zien, dat het niet het gewicht van de argumenten is dat zo
vele deense kalmerers ertoe heeft bewogen beperkingen voor de
uitingsvrijheid aan te vaarden, maar precies de dreigingen met geweld.
De aanmaningen van de vroegere buitenlandse ministers, de slappe
eks-ambassadeurs, de aanpassingsgewilde bisschoppen, auteurs enz
herinneren onaangenaam aan de proclamatie van Christian X na de
bezetting van het land de 9 april 1940: 'Onder deze voor ons vaderland
zo ernstige verhoudingen nodig ik alle in stad en land uit een helemaal
correct en waardig gedrag te tonen, daar iedere onoverlegde handeling
of uiting de meest ernstige gevolgen kan hebben.'
Is dat niet precies het zelfde dat we vandaag horen - eisen zich van
onoverlegde utingen te onthouden - niet omdat ze tegen deens recht
stoten maar omdat vreemde heren hen niet willen tolereren? En deze
eisen komen aan een tijdspunt waar het land niet militair bezet is, en
waar de mohammedaanse bevolkingsdeel steeds alleen tussen 4 en 5 %
ligt. Hoeveel vrijheid zallen we wel over 10, 15 of 20 jaren nog
hebben? De naakte angst wegens de uitzicht op een leven in slavendom
heeft begonnen zich in de bevolking te spreiden, en dit is ook de
verklaring voor de massale kiezerverschuivingen die de laatste weken
gebeurd zijn.
Terwijl de meeste politici van de oppositie zich in conferenties hebben
begraven die de eerste minister had zullen houden, in semantische
discussies van enkele woorden uit een document, in Arlas (deens
levensmidelbedrijf, av) arabische verkoopsgetallen, in de tolking van
Kofi Annans eigenlijke bedoelingen enz, heeft de bevolking zich een
heel andere en meer fundamentele vraag gesteld: Wie staat op onze kant
als het erom gaat de denen tegen onvrijheid en vreemde heerschappij te
vertedigen?
Voor de waarderelativisten en globaliseringseuforici kan het primitief
en ouderwets lijken, die principieel menen er viel niets te vertedigen,
het ging alleen erom het land zo ver mogelijk voor vreemde invloed te
openen. Niet te min denkt het volk zo, en de mening van de bevolking is
een harde brok in een democratie.
Daarom is het zo belangrijk gewezen eruit te vinden wie bok en wie
schaap is. Want nu scheiden zich de waters, en de reputatie die men in
deze situatie krijgt zal een voor de rest van het leven begelijden en
nadien in de geschiedenisboeken belanden. Dat weten vele van de meest
begaafde combattanten ook precies.
Daarom is de strijd nu zo onverzoenlijk. Men moet winnen want de winner
schrijft de geschiedenis. Daarom worden de artikels in Politiken steeds
desperater, en daarom gaan de politici in deze dagen aan het publiek
met zo klare standpunten, opdat ze niet kunnen worden misverstaan.
De geschiedenis zal niet de geringste sympatie tonen voor de zwakke,
die met voorbehouden en 'indien' en 'maar' in de mond om de hete brij
eromgelopen zijn. Ze zal de huidige acteurs de zelfde vraag stellen die
de volgende generatie aan het britisch establishment had gesteld, toen
het positie moest innemen tegenover de uitdaging van het nazisme in de
1930ers: Wie faalde toen het galdt? Wie vertedigde democratie en
vrijheid, en wie eiste kalmering, 'dialoog' en zoete verstandhouding
met de dictators?
Nadat ze het gevecht om de meningsvorming van de deense bevolking
hebben verloren, pogen de verliezers nou de bevolking met het geraas
van vreemde heren te bedreigen. Ze zeggen de reputatie van Denemarken
in de wereld heeft ongeneeslijke schaden geleden, alle zagen op ons
naar beneden, we werden verachtt, omdat we onze maatschappij niet aan
de krachten wilden aanpassen die alle toekomstuitzichten in de
Nabije/Middel-Oosten vernietigd en de regio tot permanente
onderontwikkeling hebben veroordeeld.
Enige van deze vreemd-gefikseerde opinievormers zijn blijkbaar zeer
vertwijfeld over de door Denemarken gekozen weg, en hun openbare
bekentenissen tonen tekens van desperatie.
Zo moet men het wel tolken als de vroegere buitenlandse minister Uffe
Ellemann-Jensen in een columne voor de pakistaanse krant New Times
(Lahore) de 19/2 zich zo gedraagt: Nadat hij de 'Profeet Mohammed' (met
groot 'P' in profeet) vermeld heeft voegt hij toe 'peace be upon him'
(vrede zij met hem).
Maar wellicht was het ook de redactie die dit heeft geschreven, zonder
Ellemann eerst te vragen? Misschien was het ook de redactie van de New
Times die de koran heeft betekent als de 'Heilige Koran' (ook met groot
'H' in heilig)?
Als dit het geval is dan is de oude journalist Uffe Ellemann-Jensen
zeer onvoorzichtig gewezen zijn manuscript aan een krant te overlaten
die zich zulke redigeringen veroorlooft.
Een andere tolking kon zijn dat hij kruipt en slijmt voor machthebbers
in een land waar jonge meisjes het hoofd wordt afgeslaan als ze geen
mohammedanen-hoofddoek dragen.
Wij andere moeten ons ermee troosten dat de Mohammed-zaak getoont heeft
dat Denemarken veel meer vrienden en bewonderers in de hele wereld
heeft dan wij in onze koenste dromen ooit hebben gedacht: Mario Vargas
Llosa, Lee Harris, Mark Steyn, Christopher Hitchens, Bruce Bawer, Pavel
Kohout, Ayaan Hirsi Ali, Hans Magnus Enzensberger, Bat Yeor, André
Glucksmann, Ibn Warraq, Salman Rushdie, Taslima Nasreen en vele andere.
Supertaal
Blog
Soek
Hulp
Lede
Registreer
Teken aan
Tuis
RSS
