Die huidige ANC-Regering het as verklaarde en uitgesproke beleid dat
regstellende aksie daartoe moet lei dat alle terreine van die samelewing,
staatsdiens, privaatsektor, sportspanne, ens. die bevolkingsamestelling van
SA moet verteenwoordig.
Hierdie pos is NIE oor die noodwendige diskriminasie op grond van ras wat
inherent aan so 'n beleid is nie.
My vraag gaan oor: IS DIT WETENSKAPLIK VERANTWOORDBAAR?
1) Is dit statisties verantwoordbaar?
1.1 ) Die bevolkingsamestelling is op geen twee plekke in SA presies
dieselfde nie. Is dit (a) haalbaar, en (b) verantwoordbaar om die nasionale
bevolkingsamestelling op elke dorp en stad en sfeer van die samelewing af te
pro-beer dwing?
Of is die beleid besig om (1) nuwe "gedwonge verskuiwings" te veroorsaak, en
(2) belaglikhede te veroorsaak soos handevol Karoodorpe waar 90%+ van die
bevolking Afrikaanssprekend is, maar hulle het polisiekantore met
polisielede wat dié taal nie magtig is nie - soms nie eens Engels behoorlik
magtig is nie.
1.2) Word ras- en geslagskwotas in ouditeursfirmas, ingeneurs-omgewings,
sportspanne gebasseer op beskikbaarheid in elke kategorie volgens
statistiese gegewens vir daardie kategorie, of bloot op die nasionale
bevolkingssamestelling?
2) Is daar wetenskaplike studies beskikbaar oor die aanleg en/of
belangstelling onder bepaalde bevolkingsgroepe vir bepaalde beroepe /
sportsoorte?
2.1 ) Is dit nie wetenskaplik uiters onverantwoordelik om van die standpunt
uit te gaan dat alle bevolkingsgroepe en albei geslagte oor presies
dieselfde soort aanleg en/of belangstelling beskik? - dat die verskille
tussen rasse en geslagte bloot uitwendig is? Ek probeer nie suggereer dat
Swartes minder intelligent of swakker sportaanleg het nie!!!!! - ek probeer
bloot sê dat hulle aanleg en/of belangstelling moontlik anders is en vra die
vraag of die beleid van representivity op weteskaplike geverifieerde feite
berus?
2.2) Is daar enige statistiese navorsing gedoen of verskillende rasse en/of
verskillende geslagte oor presies dieselfde hoeveelheid persone beskik wat
bv. die aanleg en/of belangstelling het om ingeneurs of boekhouers te word?
Uiteindelik: Is die huidige ANC-beleid op enige beter wetenskaplike basis
gebou as wat die apartheidsbeleid was, of gaan albei mank aan presies
dieselfde fout: 'n Total sosiale rekonstruksie van die samelewing wat gebou
is bloot op 'n politieke filosofie en NIE op die resultate van behoorlike
wetenskaplike navorsing nie?
Wet 10: we moeten allen berouw tonen en indien we dit niet doen, zal
onze situatie niet veranderen
In dit hoofdstuk wil ik graag praten over een belangrijke stap die we
moeten nemen en zeker stellen dat we het belang beseffen en het niet
als onbelangrijk beschouwen. In dit hoofdstuk zal ik praten over het
belang van het berouw tonen aan Allah (VVIH[1]) voor onze zonden. De
reden dat ik dit benadruk, is omdat ik een telefoontje van een
jongeman ontvangen heb. Hij huilde aan de telefoon en hij vertelde me
dat hij zeker weet, dat wat er in Irak gebeurt door zijn grote zonden
komt. Denk je dat dit niet mogelijk is, dat de zonden van een moslim
in West-Afrika ervoor kunnen zorgen dat een moslim in Oost-Europa uit
zijn huis gedreven en vermoord wordt? Het kan gebeuren, omdat we één
oemma zijn: één lichaam, en als één deel pijn heeft, doet het hele
lichaam pijn.
Laat me een echt voorbeeld geven. Er was een tijd wanneer de kinderen
van Israël aan een verschrikkelijke droogte leden, in een dergelijke
mate dat hun planten en dieren stierven van de dorst. Ze gingen naar
Profeet Moesa (Mozes (vzmh[2])) toe en vroegen hem tot Allah (VVIH) te
bidden om hen regen te sturen. Dus begon Profeet Moesa (vzmh) te
bidden en hij bleef dit een lange tijd doen, waarin hij oprechte
toewijding en nederigheid toonde. Maar er kwam nog steeds geen regen.
Wanneer Moesa (vzmh) Allah vroeg waarom Hij zijn gebeden niet
beantwoordde, vertelde Allah (VVIH) hem dat er een man onder hen was
die gedurende de laatste 40 jaar ongehoorzaam aan Hem bleef, en om die
reden zal Hij het gebed niet beantwoorden totdat die man hen verlaat.
Dus richtte Moesa zich tot zijn volk en vertelde hen dat degene die
Allah gedurende de laatste 40 jaar ongehoorzaam was moet vertrekken,
omdat zijn ongehoorzaamheid de reden is dat Allah hen de regen
onthoudt. Niemand stapte naar voren. Terwijl Moesa dit herhaalde,
besefte de schuldige man dat hij in een moeilijke situatie zat, dus
begon hij tot Allah te bidden, al zeggende: "O Allah, als ik naar
voren stap, zal iedereen weten dat ik degene was die U ongehoorzaamde,
en het zal vernederend voor me zijn. Maar tegelijkertijd, als ik niet
naar voren stap, zullen we sterven van de dorst. Alstublieft Allah,
vergeef me en help me uit deze situatie, alstublieft Allah, aanvaard
mijn berouw." Toen begon het opeens te regenen, zodat Moesa Allah
vroeg waarom het regende, ondanks dat de man niet naar voren gekomen
was. Allah (VVIH) vertelde hem dat hij berouw getoond had en dat zijn
berouw aanvaard was. Toen Moesa Allah vroeg hem te vertellen wie die
man was, antwoordde Allah: "Moesa, Ik heb hem niet ontmaskerd toen hij
mij ongehoorzaam was, zou Ik hem ontmaskeren nu hij berouw toonde?"
Zie beste broeders en zusters, onze zonden kunnen lijden veroorzaken,
en berouw tonen kan de uitweg zijn. Laten we berouw tonen aan Allah!
Laten we van deze avond een avond van berouw maken. Waarom niet? Ben
jij perfect en hoef je geen berouw aan Allah te tonen? Geen zonden
hier of daar? Kom op, we moeten allemaal berouw tonen aan Allah voor
onze fouten. We moeten berouw tonen aan Allah (VVIH) omdat we geen
goed werk gedaan hebben in het uitnodigen van andere mensen tot de
islaam. Hoe zit het met onze moslimbroeders en -zusters in niet-
moslimlanden, geven zij een goed voorbeeld van een moslim? Zorg je
ervoor dat mensen de islaam bewonderen of doe je het omgekeerde? We
moeten berouw tonen voor het niet uitnodigen van anderen tot onze
godsdienst op de beste manier. Denk niet dat dit niet belangrijk is,
het is heel belangrijk. Misschien is dit gedrag van ons een
fundamentele reden van onze huidige situatie. Besef je het belang van
het uitnodigen tot het pad van Allah? Waarom voer je het niet uit?
Verlegen zijn is geen excuus. We spreken over het redden van niet-
gelovigen van de duisternis van ongeloof, en het redden van onze
moslimbroeders en -zusters van de gevolgen van hun passiviteit. Allah
beschrijft zo'n houding door te zeggen, hetgeen vertaald kan worden
als: "O, gij die gelooft, waarom buigt gij ter aarde wanneer er tot u
wordt gezegd: 'Gaat op de weg van Allah voort'? Zijt gij met het
tegenwoordige leven tevreden boven het Hiernamaals? Maar het genoegen
van het tegenwoordige leven is vergeleken bij het Hiernamaals slechts
nietig." (VBQ soera 9:38) We moeten berouw tonen omdat we dawa (het
uitnodigen tot de islaam) niet serieus namen.
Iemand kan denken dat hij of zij een goed leven leidt zonder
bijzonderheden, en dat zij niet zodanig gezondigd hebben dat ze berouw
aan Allah moeten tonen. Laten we een kleine vergelijking maken. Wie
beschouw je als betere moslims, ons vandaag, of de metgezellen van
Profeet Mohammed (vzzmh[3]) die met hem leefden? De metgezellen, toch?
Luister naar wat Allah tegen hen zei in de Qoer'aan, hetgeen vertaald
kan worden als: "En wendt u allen tezamen tot Allah, o gelovigen,
opdat gij moogt slagen." (VBQ soera 24:31) Als de metgezellen door
Allah bevolen werden om berouw te tonen, hoe zit het dan met ons?
Profeet Mohammed zelf (vzzmh) vroeg gewoonlijk meer dan 70 keer
vergiffenis aan Allah wanneer hij bij zijn metgezellen zat. 70 keer
alleen toen hij bij zijn metgezellen zat! De Profeet Mohammed (vzzmh)
zei: "O mensen! Keer je tot Allah in berouw en zoek Zijn vergiffenis,
waarlijk, ik toon elke dag honderd keer berouw." En hij is de
Boodschapper van Allah! Hoeveel keer zouden wij Allah dan om Zijn
vergiffenis moeten vragen?
Beste broeders en zusters, we moeten allen berouw tonen aan Allah. Ben
je bang dat je te slecht geweest bent om Allahs vergiffenis te
verdienen? Luister naar jouw Genadevolle Heer: "Zeg: 'O Mijn dienaren
die tegen u zelf buitensporig zijt geweest, wanhoopt niet aan de
barmhartigheid van Allah, voorzeker Allah vergeeft alle zonden,
waarlijk, Hij is de Vergevensgezinde, de Genadevolle.'" (VBQ soera
39:53) Wat weerhoudt je ervan om berouw te tonen? Ga je vannacht naar
bed zonder Allah om vergiffenis te vragen? Kun je dat echt doen? Het
is voor ons noodzakelijk dat alle moslims met een schone lei beginnen.
We hebben het nodig omwille van elkaar en omwille van onze oemma.
Onderschat je kleine zonden niet, ze brengen echt veel schade toe, en
zoals een geleerde zei: "Kijk niet naar de onbelangrijkheid van je
zonden, maar kijk naar de grootsheid van Degene die je ongehoorzaam
bent."
Beeld je in dat je alles verliest wat je ooit bezat, en probeer je dan
jouw vreugde in te beelden, als je opeens alles terugkrijgt nadat je
alle hoop verloren had om wat je verloren had terug te vinden. Denk
dan dat Allahs vreugde nog groter is wanneer Zijn dienaar berouw aan
Hem toont. Zelfs zoveel dat als de mensheid stopte met berouw tonen,
dat Hij ons zou vervangen met een andere schepping die zich naar Hem
zouden keren voor vergiffenis. De Profeet (vzzmh) zei: "Zouden jullie
geen zonden begaan, dan zou Allah jullie uit het bestaan doen vervagen
en jullie vervangen met een ander volk die zonden zou begaan, Allah om
vergiffenis zou vragen en Hij zou hen vergeven." Waarop wachten we? En
hoe kunnen we niet van Allah houden? Wil je meer van Hem houden?
Luister naar wat Hij zegt: "O zoon van Adam, zolang je Mij aanroept en
Mij vraagt, zal Ik je vergeven voor wat je gedaan heebt, en Ik zal er
niet om geven. O zoon van Adam, al zouden je zonden tot aan de wolken
in de hemel reiken, en zou je me dan om vergiffenis vragen, Ik zou je
vergeven. O zoon van Adam, als je naar Mij toe zou komen met zonden
bijna zo groot als de aarde en zou je dan voor Mij staan, geen partner
aan Mij toeschrijvend, dan zou Ik je vergiffenis schenken, bijna zo
groot als dit."
De Boodschapper van Allah (vzzmh) zei: "Waarlijk, Allah reikt Zijn
hand uit tijdens de nacht om het berouw van de zondaar (die overdags
zonden beging) te aanvaarden. En Hij reikt Zijn hand gedurende de dag
uit om het berouw van de zondaar (die in de nacht zonden beging) te
aanvaarden." Weerhoud je er niet van om je over te geven aan zo'n
Genade. Verspil geen seconde meer van Allahs vergevingsgezindheid.
Toon nu berouw aan Allah
Hoe berouw te tonen
Drie dingen moeten vervuld zijn om berouw te tonen:
1 Spijt hebben van het begaan van de zonde;
2 Ermee stoppen;
3 De overtuiging om het in de toekomst niet meer te doen.
Berouw is een belangrijke stap voor ons om te veranderen, zodat Allah
onze oemma kan veranderen in de beste. Ik hoop dat we vannacht allen
berouw aan Allah tonen voor onze zonden, we hebben het nodig, en onze
oemma heeft het ook nodig.
__________________ http://www.imanway.com/vb/forumdisplay.php?f=104
Black Journalists' Forum unjustified : SAHRC
April 08, 2008, 11:15
The South African Human Rights Commission (SAHRC) has found that the
blacks-only membership of the Forum of Black Journalist (FBJ) is
unjustified and unconstitutional.
The HRC says that while voluntary associations are not
unconstitutional, the FBJ's blanket exclusion of white journalists
from membership is not justified.
It has recommended that the FBJ revisit and amend its policies, and
until then should desist from excluding membership on the sole basis
of race. The parties have 45 days to appeal the findings.
Forum barred white journalists
News Editor for Talk Radio 702 and 94.7 Highveld Stereo, Katy
Katopodis, lodged a complaint with the Commission after the Forum
barred white journalists from attending an off-the-record address by
newly-elected ANC president Jacob Zuma in February.
Katopodis argued that the issue in question was not the right to form
an organisation of black journalists, but rather the exclusion of
white journalists committed to the achievement of equality.
Chairperson of the Forum's Steering Committee, Abbey Makoe, argued the
association was aimed at redressing inherent past imbalances which
affected black journalists.
Werklik die moeite werd om 'n paar minute te spandeer en na hierdie
"clip" te luister.
"Neuroanatomist Jill Bolte Taylor had an opportunity few brain
scientists would wish for: One morning, she realized she was having a
massive stroke. As it happened -- as she felt her brain functions slip
away one by one, speech, movement, understanding -- she studied and
remembered every moment. This is a powerful story of recovery and
awareness -- of how our brains define us and connect us to the world
and to one another. (Recorded February 2008 in Monterey, California.
Duration: 18:44.)"
"So who are we? We are the life force power of the universe, with
manual dexterity and two cognitive minds. And we have the power to
choose, moment by moment, who and how we want to be in the world.
Right here right now, I can step into the consciousness of my right
hemisphere where we are -- I am -- the life force power of the
universe, and the life force power of the 50 trillion beautiful
molecular geniuses that make up my form. At one with all that is. Or I
can choose to step into the consciousness of my left hemisphere. where
I become a single individual, a solid, separate from the flow,
separate from you. I am Dr. Jill Bolte Taylor, intellectual,
neuroanatomist. These are the "we" inside of me.
Which would you choose? Which do you choose? And when? I believe that
the more time we spend choosing to run the deep inner peace circuitry
of our right hemispheres, the more peace we will project into the
world and the more peaceful our planet will be. And I thought that was
an idea worth spreading."
Sien dan voor Tafelberg en Duiwelspiek
hoe klein die bruin beeld van Jan van Riebeek
tussen die mallemeul se meganiek
en rooi skoorstene van die hawe steek.
... maar bounce terug, danksy Nostradamus en Manfred Mann. Such is
life in Bobbejaansberg.
Mood is nie goed nie. Versleg met dele van vanoggend se nuus. Bad Bob
se korrupte en bloederige bewegings in Zim, nog 'n pa in kar voor sy
kind geskiet in 'n kaping, nog 'n familie in hul huis beroof op die
aand voor hulle op vakansie wou gaan, sulke kak....
Op pad werk toe toets ek die CD wat gemaak het met 'n cool draaitafel
wat regstreeks by die PC in die USB poort plug. Dan speel jy die plate
wat jy nog het en dit word onmiddellik MP3's op die PC. Wou kyk op die
kwaliteit koel is en of dit geskryf het ens...
Begin met 'n LP wat oor eBay tweedehands in die VSA gekoop is omdat
dit vir dekades nie meer beskikbaar is nie: The days of Wilfred Owen.
'n Klankbaan van 'n dokumentêre fliek oor WW1 wat in 1962 gemaak is.
Dis eintlik net die akteur Richard Burton wat Owen se gedigte lees.
Groot fout in die mood wat ek by die huis weg is. Anthem for Doomed
Youth en Apologia Pro Poemate Meo
(I, too, saw God through mud,-
The mud that cracked on cheeks when wretches smiled.
War brought more glory to their eyes than blood,
And gave their laughs more glee than shakes a child.
Merry it was to laugh there-
Where death becomes absurd and life absurder.
For power was on us as we slashed bones bare
Not to feel sickness or remorse of murder.
I, too, have dropped off Fear-
Behind the barrage, dead as my platoon,
And sailed my spirit surging light and clear
Past the entanglement where hopes lay strewn . . .)
Fout. Owen bring oorlog tot in jou kop.
Toe WB Yeats die Oxford Book Of English Poetry in jare dertig
saamgestel het, het hy Owen uitgelaat. Hy het gese die kwaliteit van
die digwerk is nie goed nie. Hy is heel waarskynlik reg, maar niemand
het nog ooit oorlog so onmiddellik en tydloos saamgevat soos Owen nie.
Enigiemand wat in die army was, weet van daai hopeloosheid. Geen kans
hier uit nie. Niks. En alles is kak en vaal en getuig van jou
hulpeloosheid - die oggende wat jy moet opstaan, die koue water, die
kos, die warm son, die drol met strepe op sy arm, sy mag....
Move aan. Volgens track. Moet nog die dag oorleef.
Dory Previn. Van way back. Wat Leonard Cohen in manlike vorm is, is
Dory Previn in vroulike vorm. Wonderlike lirieke. Soet stemmetjie wat
medoënloos die einde van goed logies blootlê en vertel van die fokops
wat ons is, vanuit vroulike perspektief.
AAAAAAARRRRGGGGG!!!!
Hier kom Nostradamus in.
Manfred Mann (natuurlik 'n Suid-Afrikaner van Johannesburg) het in die
jare 80 'n LP gemaak met die naam Somewhere in Africa. Ek het hom
gekoop (dankie Jannie van der Mewe!) en gehou. Twee great tracks wat
nie deur geskiedenis ingehaal is nie: Demolition man en Eyes of
Nostradamus.
Speel laagenoemde so hard as wat die kar se speakers kan gaan.
Ek fokken sê jou.... toe ek uit die kar na die werk se gebou toe
stap, was daar weer energie.
Sen. Ernie Chambers, 'n staatsenator in Nebraska, het vandeesweek die saak
teen God aanhangig gemaak. Hy voer in die hofstukke aan God het dreigemente
van terrorisme teen hom en sy kiesers gemaak wat vrees ingeboesem en
"grootskaalse dood en verwoesting veroorsaak en miljoene van die aarde se
inwoners geterroriseer het".
Die senator het die hof gevra om 'n permanente bevel teen God te maak wat
Hom verhoed om plae te veroorsaak en terroristedreigemente te maak. Hy voer
aan omdat God "alomteenwoordig" is, val dit binne die Nebraska-hof se
jurisdiksie. Omdat God alles weet, kan die dagvaarding Hom opgelê word. Dis
nie bekend of die saak wel voor 'n regter gaan beland nie.
Hoekom die skielike stilte op die NG - Die enigste een wat rede het om weg
te kruip sover ek van weet is Gloudina wat die laaste ruk al wat argument
verloor het.
Hoe lyk dit Antie - Hou jy styf duim vas vir oom Robert. 'n Diktator soos hy
is mos wat die Afrika kontinent nodig het nie waar nie - enigiets solank dit
net nie apartheid is nie
Hi aan almal wat belangstel in die opinies van swart joernaliste oor die ANC-regering se buitelandse beleid ten opsigte van ZIM.
Onderstaande is gepubliseer in vandag se Daily Dispatch, 01/04/2008, onder die opskrif "SA's shameful silence".
Die skrywer is Justice Malala, wat by "The Times" in diens is.
Let daarop dat ons hier die opinie het van 'n swart joernalis oor SA se stilswye ten opsigte van die Zim-tragedie.
My apologie aan almal wat nie Engels magtig is nie...
Ek het nou ongelukkig nie die tyd om dit in Afrikaans te vertaal nie.
Maar ek meen dat die meeste mense wat hier kuier, darem genoeg Engels verstaan dat u in hooftrekke die strekking sal kan volg.
SA's shameful silence
WHEN our children learn the history of post-colonial Africa, they will be confronted with a case history: Zimbabwe.
They will learn how the bread basket of Africa descended into chaos, with the highest inflation rate in the world.
They will learn that about four million Zimbabweans fled hunger and political persecution.
They will learn about a kleptocracy that lined its pockets while the poor died.
This will not be a history lesson. It will be a dissection of a massacre.
By the elections of March 29, 2008, our children will read, the average life expectancy of a Zimbabwean woman was 34 years and that of a man, 37.
Television footage of that day will show women with babies on their backs crawling under barbed-wire fencing into South Africa in the hope of finding food, safety and a life for their children.
Election day 2008 will be a slice of tragic history.
Our children will learn that, in a country with one of the highest literacy rates in the developing world and blessed with a vibrant press for more than two decades, only two daily newspapers inside Zimbabwe reported on these elections.
Both were owned by the state and neither published a single positive story about the opposition in the run-up to elections.
On that day, election observers from Europe and the US were banned from the country. Only SADC observers were allowed in.
Our children will learn that during the previous election the South African observers were beaten up by police.
And that those bandaged heroes declared as free and fair an election universally condemned as rigged.
Election day 2008 will be remembered for the fact that broadcasters such as Sky News filed their stories from Beit Bridge in South Africa because they were banned from entering Zimbabwe. Independent stations such as South Africa's e.tv were also banned.
Our children will learn that police inside the polling booths "assisted" Zimbabweans to vote. They will read that these same police had, for 10 years, put a stop to any kind of democratic activity by the opposition or civil society.
They will learn that, only a year before these elections, the same police officers destroyed the homes of thousands in President Robert Mugabe's inhumane "Operation Murambatsvina".
Our children will learn that these same police beat opposition leader Morgan Tsvangirai to within an inch of his life only a year earlier, forcing him to seek medical treatment in South Africa.
At this point our children will ask the teacher (perhaps a Zimbabwean who is a naturalised South African): "But what did our parents do? What did South Africa say when all this was happening?"
And our children will learn that for nine years the president of South Africa pursued a senseless, immoral policy of "quiet diplomacy".
In essence, the policy meant that South Africa chose to be friends with Mugabe, aiding and abetting the dictator while desperate Zimbabweans fled torture and imprisonment.
They will learn that Nelson Mandela, the iconic first president of the new and democratic South Africa, spoke out about leaders who clung to power at the expense of their people and was told to shut up; that Archbishop emeritus Desmond Tutu spoke up and was vilified by the dictator Mugabe, the South African presidency and its acolytes.
And they will learn that most South Africans expressed neither outrage nor shame at what was happening just across their border; that they went about their business without a care.
Our children will learn that a good man, Father Paul Verryn, gave refuge to hundreds of Zimbabweans in his church in central Johannesburg.
And they will learn that police raided the church and arrested refugee children as young as five months old.
By the time our children ask what South Africans did about this outrage, Zimbabwe will be just another African country paying off massive debt to the World Bank when it could have been a beacon of peace, prosperity and hope.
The silence of your parents, the history books will say, was deafening.
Justice Malala is a columnist and political analyst on our sister paper, The Times