KNZ police shoot another two suspects
19 September 2008, 09:25
Related ArticlesFast-draw police get high praise
KZN cop murder suspects shot dead
Another two men suspected of involvement in the murder of a top
KwaZulu-Natal police officer have been shot dead by the police in
Mandeni.
The killings on Thursday come just three days after two of their
accomplices, Magojela Ndimande and Sibusiso Thokozani Tembe, were shot
dead during a pointing out procedure.
A fifth member of the group, 28-year-old Lee Buthelezi was killed by
police in KwaDukuza two weeks ago.
The five were believed to be part of a gang that shot dead
Superintendent Zethembe Choncho, of the Kranskop police station, in an
ambush on the north coast last month.
The deaths bring the total number of murder suspects killed by police
in September to seven.
Two men linked to the triple murder of the Sham family in Durban were
shot dead by police last weekend.
Top Durban attorney 56-year-old Naren Sham, his wife Meera, and their
son Kavir, 20, were stabbed to death in their home on September 5.
Superintendent Muzi Mngomezulu said the latest incident took place on
Oribi Road, in Mandeni, on Thursday afternoon.
Police were following up on a tip-off about the whereabouts of the
suspects in the cop-killing.
"They found the house the suspects were hiding in and knocked at the
door," he said.
A child opened it and let them in. Police asked the boy to leave the
house.
Police found the door to a room locked and identified themselves.
"They asked the suspects to open the door and that's when shots were
fired towards the door from inside the room," Mngomezulu said.
Officers kicked open the door as the man continued to fire at them.
Police returned fire and the man was shot dead.
A second man hiding in the wardrobe then jumped out and began
shooting.
"Police also shot him," said Mngomezulu.
Both died at the scene.
Last month, safety and security MEC Bheki Cele urged the police to
shoot criminals following the deaths of Chonco and another officer,
Supt Frans Bothma. - Sapa
Grote griet, maar ek wonder hoekom is die plek so gevrek! Dan sal ek
maar self iets moet skryf.
Behalwe die gewone ou stories soos die van ou tannies wat keelaf gesny
word vir hulle selfone, was hierdie
'n nuuswaardige tydjie. Die groot hadronbotser het begin werk daar by
Cern onder die grond en sover het die
aarde nog nie vergaan nie.
In Durban het 'n argument oor die grootte van geslagsdele gelei tot 'n
klein massamoordjie in 'n kroeg in Phoenix.
Van daardie dele gepraat, een van ons voorste kamerade en vuurvreter,
Malusi Gigaba, is in die Kaap gegryp
en vinnig bos toe gestuur vir die maandlange inisiasie, sommer daar in
Philippi. Na dese sal hy met die groot
manne mag saameet. 'n Ander vooraanstaande, Tony Yengeni is weer
opgemerk in Kampsbaai waar hy sy
sjampanjetjie rustig in die son op die sypaadjie voor 'n sjiek kafee
geniet, blink donkerbril, blink M5 geparkeer
op die geel streep vir gestremdes. Zapiro, die beroemde
spotprenttekenaar, het 'n redelik letterlike vertolking
van "The Rape of Justice" geteken, met die Tripartite se manne wat die
geblinddoekte vrouebeeld van
Geregtigheid platdruk en aanmoedig terwyl Zuma sy broek staan en
losmaak! Die kommentaar van die ANC
se jeug (oor persvryheid, nogal) is daarenteen net so direk - hulle
wil ou Zapiro skiet en korte mette met hom maak!
Noord van ons is die Zimbabwiese verkiesing nog steeds nie klaar nie,
al sit die hele boel saam nou al
in die parlement. Die jongste inflasiesyfer was 11 MILJOEN %. Hoe
langer mens dus wag voor jy jou
volgende bier bestel in die kroeg, hoe duurder is hy.
Verder? Die winterweer het die land gepiets, Natalie du Toit wen hope
goud en wereldrekords by die
paralimpiese spele, die rugbyafrigter baklei al weer met almal (of
almal met hom), en 'n Pierneef
word vir R12m in Londen verkoop,
"“Jy is ’n oneerbare mens en het geen integriteit nie,” het De
Villiers aan die verslaggewer van Die Burger, Beeld se susterkoerant,
gesê."
Hier nog iets uit Die Burger:
Dr. Corné Mulder, provinsiale leier van die VF+, het ’n versoekskrif,
waarin gevra word dat die UK sy “rassistiese” toelatingsbeleid
afskaf, aan die registrateur van dié universiteit, mnr. Hugh Amoore,
oorhandig.
Hy het gesê riglyne vir toelating tot die UK in 2009 (vir Nasionale
Senior Sertifikaat-houers) spesifiseer swart studente moet ’n
gemiddelde van 74% behaal, bruin studente 78%, Indiër-studente 88% en
wit studente 91% om medies te studeer.
Amoore het gesê die UK sal die versoekskrif oorweeg. Hy het gesê die
beleid is in ooreenstemming met die Grondwet en die Wet op Hoër
Onderwys. Dié wet bepaal dat ’n universiteit se toelatingsbeleid voor
siening moet maak vir herstel (van ongelykhede uit die verlede).
Volgens Amoore word die beleid gepubliseer en is die UK daartoe
verbind om diverse klasse te lewer.
----
Pa het, spaarsaam soos hy was,
agterop ‘n almanak geteken -
Hy het ‘n rolpuntpen gekies;
die ink het hier en daar gesmeer.
Maar die afmetings is presies.
Nog in duime en voete: 6’ x 18’’
op die breedste plek - daar
waar die borskas pas - dan wigvormig
weerskante toe om plek te ruim
vir die skerp en eiesinnige kop
en die voete wat wysie hou.
Hermeties
soos ‘n ruimteskip.
Niks aanskouliks nie; grafies
bloot korrek soos vir ‘n kaskar.
Dit was die maand April; versuim
wou hy nie langer nie, hy’t pas
tagtig geword. Winters is sag
op Onseepkans; hy sou kon skaaf
en timmer sonder dat vingers verkluim
of dat hy kort-kort bietjies-bietjies
sweet met die kakie sakdoek
uit sy oë vee. Gewone plankies
van greinhout sou gebruik word.
Hy het geweet dit sou onekonomies
en hopeloos te veel moeite wees
om ‘n glansmodel - fyn afgewerk
vernis, dalk selfs met silwerbeslag -
uit Kakamas te kry.
Ag nee wat,
vir dié soort ekspedisies
moet mens jou uitgawes bestry.
Hy het selde iets betyds
of vir homself gemaak.
Dié keer ruim
drie jaar te vroeg. Op die keersy
sê die kalender dit was die maand April.
Eintlik sou ek die tonika-solfa
daar verwag het, vir Funiculi Funicula.
Somers kon ons buite slaap: wit
hopies wasgoed ál om die huis geskik.
Dan het ons lê en kyk hoe glad ons skip
- dié ou skedonk genaamd aarde -
deur ‘n see van sterre en donkerte glip.
Ons kon soveel wys word uit die lug:
die jagter en sy hond, die Suiderkruis,
boogskutter en bok, die hele sodiak.
Die naaste ster was toe nog ver,
die eerste Spoetnik ‘n verdoolde Kosak.
‘n Verskietende ster is ‘n vonk verdwaal
uit die gode se smeltkroes;
miskien die melkweg se agteros;
of dalk, sou oupa knipoog, het daar
nou net ‘n siel uit die vagevuur gedros.
En iewers, hoog en diep daarbo, in die engelebak
‘n hemeling of twee wat hul aan óns vergaap:
bondels in die maanlig op die bleik;
skerp afgeteken teen die kolesak
die blou en bruin skip van ons skimmeryk.
So sou ek wegdut en wakker word
en my tot ligword verwonder oor
ons kantelende reis.
In die verte speel ‘n donkie doedelsak.
In die verte speel amazing grace.
Pella lê ‘n kruistog ver (‘n voorlopige
rekonstruksie van ‘n denkbeeldige gesprek
tussen Pella se eerste Rooms-Katolieke
sendeling en sy reisgids, anno 1875)
EX AFRICA SEMPER ALIQUID NOVI
deur George Weideman
u moenie kla oor die hitte nie, Vader Gaudeul,
dis nog nie naastenby die somer nie
en nou al lê die vuurklip en smeul
hier moet u maar die sagte groen van Lyons
uit die gedagtes weer
hier is die enigste groen perdalks die soom
van die verbeeldingstroom
varswater sal u, as balling hier,
uit die vate van die geheue moet tap
of wag tot eendag as daar na die reën
syferwater uit ‘n oog opwel
hier sal jy die sin van jou roeping leer ken
tot in die oerbetekenis: geofferde, oblatus
geoffer aan die son van Afrika geoffer
aan die smeuling van die amper-woestyn
(kan die brandstapel feller wees
as Pella in Desember? sou die Hindoes
dit warmer aan die sole hê?) geoffer
aan die slu klein slangogies
listig soos die xnabbo self
geoffer aan khoikhoinse spraakverwarring
ja - te veel rooiwyn; nee - te veel soetwyn
maar dié maak jou jou vergeet vergeet!
geoffer aan die dors land
wat sobyso net brakwater ken
(hier sal jy dalk moet wolfsmelk drink!)
ook jy sal die brak smaak se nabitter proe
jy vra dat ek moet vertel, van Pella -
hier staan alles bloot, oblatus:
winterstyd is son en wind weer kop-in-een-mis
as die veld julienagte oopgespêr en wyd lê en wit
en alles blootgewaai word
deur suidewind en oostewind
en wit vuursteen en bruin graniet
uiteindelik blus;
hier sal jy ook moet vure slaan
en blare en barste balsem gee
ysblomme van die oë smelt...
Afrika is wyd en groot
fonteine min - ons sal u leer gorra maak
kleimisvloer smeer witgatwortel maal
daardie plante daar? word “halfmense”
genoem hier langs die rivier is baie
hoe goed kan u skiet? hiers nog tiers
in die berge en boesmans hel! die boesmans
en moenie Pella se skepsels vergeet nie....
o u weet wat skepsels is? nou ja die soort
onthou maar: vir ‘n geweer
is hulle skytbang amper soos vir die bomeesterslang
en natuurlik die basilisk
nee, u moenie sug oor die hitte nie, Vader Gaudeul,
hierdie is maar ons voorland, die Voor-Boesmanland
ons moet die hinterland nog in
voor die son so menshoog staan
moet ons
die Here weet
vir Vagevuurskloof nog deur.
dies my laaste sleepmiswinter
die voornagwindjie stoot snaardun
die ou blootsvoet se breivoetsole
verlang vanaand ‘n toemaakding
dies my laaste sleepmiswinter
ou bokveldsberg lê dig toegedraai
selfs hantam se uitsoekwaboomkole
kon nog nie my vingers laat katspoor maak
dies my laaste sleepmiswinter
ek voel dit aan my opstaanseer:
as die sleepmis weer so oor die sandveld streep
is dit rus myn siel jou god is koning
en ek lê my hoof vir oulaas neer.
Weideman verloor stryd
Aug 28 2008 09:46:37:400PM - (SA)
George Weideman
Kaapstad. – Hy het die lewe vir haar soos ’n palet ingekleur, met
helder kleure soos dié in ’n reënboog.
So het mev. Celine Weideman, vrou van wyle George Weideman (61),
bekende Afrikaanse skrywer en letterkundige, gister gesê terwyl sy
vertel hoe hy twee jaar vir haar gewag het om te trou. Sy was in st. 9
toe hulle ontmoet het; hy was ’n nuwe onderwyser in Fraserburg.
Weideman is gisteroggend ná ’n lang stryd teen kanker dood.
Sy vrou het gesê hy was dapper tot aan die einde.
“Ná elke operasie het hy opgestaan en voortgeveg. Dis net ná die
laaste operasie wat ek kon sien hy kan nie meer nie.”
Sy het gesê haar man se dood is vir hul twee dogters, Melita en
Siobhan, baie moeilik.
Hulle het volgens haar sy skeppingsvermoë geërf, die een op die
verhoog en die een met ’n kamera in die hand.
Die skrywer Elsa Joubert beskryf Weideman as ’n minsame, dog sterk
mens. ’n Liefdevolle vriend wat vir sy vriende omgegee het. Selfs toe
hy baie siek was, het hy die leiding geneem om meer as 100
handtekeninge van skrywers bymekaar te kry om te protesteer teen die
vermeende verengelsing van die Universiteit van Stellenbosch (US).
Haar gunsteling onder sy boeke is Draaijakkals.
Prof. Dorothea van Zyl, direkteur van die Universiteit van
Stellenbosch se Woordfees, het gesê hy was ’n besonderse skrywer en ’n
mens wat vir Afrikaans geleef het. Hy was volgens haar ook van die
begin krities oor die vorige bedeling en het hom vir die taal beywer.
Dít het gewys in sy harde werk in gemeenskappe. Hiervoor het hy ook
die ATKV-Afrikoon-toekenning ontvang.
Van Zyl beskryf Weideman as iemand wat in alle vorms van die
Afrikaanse letterkunde uitgeblink het – drama, poësie en kortverhale.
Hy was ’n begaafde en bekroonde skrywer wat vir die jeug én
volwassenes geskryf het.
Supertaal
Blog
Soek
Hulp
Lede
Registreer
Teken aan
Tuis
RSS
