Toe ek op die koerant se voorblad lees
jy's dood
het ek skielik hardop begin huil
met die onmiddellike skuldgevoel:
dis nie net om jou nie -
dis oor die katedraal waar mense in en uit loop,
oor die kerk wat toe staan,
oor die hospitaal wat geen ontslag gee nie,
maar slaap verseker
en die wakkerbly verbied
dat jy kan skape tel
totdat die Herder kom...
Later het ek jou gedigte herlees
en hulle was meteens anders
as toe ek oor hulle gefrons het,
verleë oor my ongeraaktheid en onbegrip,
in die dae van vriendskaplike verpligting:
die skemerwêreld van web en vin en wier
het jou vir my afgekamp.
Maar nou was die dood die toegang,
want vir die eerste keer het ek geweet
hoe vol jou verse daarvan is
en as jy oor sterwe skryf,
van woorde wat in jou keel gestik het,
dan vervloei dit tot
vinkeierblou
rooskleur van die kinderkamer
ligter-as-houtskool groen van seewier
Dit word soos die liefde
waarvoor jy gevlug het op straat
en gedink het ek sou ook,
sonder om te weet van 'n nagwandeling
en hoe van lamppaal tot lamppaal
'n winkelpop mens laat verlang.
Daarom was ek eers werklik hartseer
toe ek kom by daardie vers
wat jy vir my geskryf het
met die bietjie spot, die baie erns, die groot eensaamheid,
want sien, ék het dit wel gehad:
die skuilplek, die toevlugsoord,
die slaap met bevredigde sinne,
en vir jou wat so gereed was
om lief te hê,
het die lewe daarsonder verbygegaan
tussen jou mure van mos.
Nou slaap jy in die klein swart kluis:
jou liefdesbed,
jou duifblou kinderkamer
My poliesmanvriend (ek sal nie sy naam noem nie)
vertel die volgende ware verhaal.
Hy is aan diens by 'n groot winkelsentrum toe hy
'n swart vrou gewaar wie se regter bors uithang.
Hy stap agter haar aan en sê: "Verskoon my dame,
maar u regter bors steek uit."
Sy kyk hom net so agterdogtig aan en stap verder.
Hy stap weer agter haar aan en sê: "Dame, u regter
bors steek uit. In die stad word dit beskou as
openbare onsedelikheid." Maar weer kyk sy hom net
so skuins aan en loop aan.
Vir die derde keer stap hy agter haar aan, maar nou
raak hy so effe de hel in.
"Luister meid, jou blerrie tiet steek uit!" en hy wys
daarna.
Haar oë rek dat jy net wit sien en toe sê sy: "Hauw, ek
het hom die bybie by die bes galos!!"
Hy vertel ook dat die onluste geweer met gas werk
en met 'n stuk rubber so groot soos 'n flitsbattery
skiet. As jy dan die rubber met 'n Duracell vervang
en 'n betoger daarmee skiet, dan hardloop hy tot ses
keer verder.
Ek lees in die clari.world.africa.south_africa nuusgroep dat 'n onderwyser
in Cullinan afgedank is nadat hy uit Herman Charles Bosman se werk aangehaal
het in 'n eksamenvraestel. Vir die van ons wat oorse bly, die volgende
aanhaling het hom blykbaar sy werk gekos: "Alive, you couldn't go wrong in
distinguishing between a white and a kaffir. Dead, you had a great
difficulty in telling them."
Nou ja, dit lyk vir my of mens maar baie versigtig moet wees met die
aanhalings wat mens kies vir 'n vraestel. Ook maar goed ek het afgetree op
so 'n vroeë ouderdom. Ek dink nie ek sou oorleef het in die nuwe
Suid-Afrikaanse onderwysstelsel nie - ek het altyd my leerlinge uitgelok met
interessante aanhalings.
Die skoolhoof ontken dat dit die rede vir sy afdanking was, maar mens moet
seker wonder. Volgens die artikel is die gebruik van die woord "kaffer"
heeltemal onaanvaarbaar sedert 1994 en word dit net deur wit rassiste in
private geselskap gebruik.
Kan jy asb. die nuusgroep se besonderhede gee Royleen?
Ek het nog nie van dit gehoor nie.
PAT
roybob wrote in article
...
> Ek lees in die clari.world.africa.south_africa nuusgroep dat 'n onderwyser
> in Cullinan afgedank is nadat hy uit Herman Charles Bosman se werk aangehaal
>
On Mon, 28 Jun 1999 11:58:55 +0200, "Wilbert Geijtenbeek" wrote:
|Nederlands:
|
|Hou van het leven
|Hou van de zon
|Open de deur
|En pleur van het balkon
|
|Afrikaans:
|
Hou van die lewe
Hou van die son
Open die deur
En ...... van die balkon
Supertaal
Blog
Soek
Hulp
Lede
Registreer
Teken aan
Tuis
RSS
