Betekenis:
• Die handeling van slaan of die klank wat dit maak; hou wat toegedien word.
• 'n Geveg tussen gewapende magte tydens 'n oorlog; militêre botsing.
• 'n Pynlike of nadelige gebeurtenis; iets sleg wat gebeur het; 'n terugslag.
• 'n Skielike, harde klank; die geluid van 'n klap of ontploffing; knal.
• 'n Natuurlike aanleg of besondere vermoë; iets waarmee mens goed is.
• 'n Keer; herhaling van 'n gebeurtenis (hartslag, polsslag, swemslag, klokslag, ens).
Gebruik:
• Die motor het die boom met 'n slag getref. Die slae reën op die slaaf se rug neer.
• Die Slag van Bronkhorstspruit was die eerste geveg van die Eerste Vryheidsoorlog.
• Die werker se dood was 'n groot slag vir die maatskappy.
• Die venster het met 'n harde slag toegeslaan.
• Sy het 'n slag met kinders en en wen maklik hulle vertroue.
• Hy was vir 'n slag by die werk. Jy moet weer 'n slag kom kuier.
Spreekwoord:
• Sonder slag of stoot. [Sonder enige teenstand.]
Vertaling:
Engels: blow; strike, battle; setback; jolt; knack; for a change
Nederlands: slag