Betekenis:
• Die sy van 'n voorwerp; een van die helftes (sykant, syvlak).
• Die buitenste rand of grens van 'n voorwerp; waar twee vlakke teen 'n hoek aansluit.
• 'n Rigting of die rigting waarin iemand of iets beweeg.
• Iets netjies maak; skoonmaak of opgeruim.
• Iemand doodmaak; uitwis of uitroei.
• Fyn materiaal waarmee klere afgerond word; kunstige vlegwerk van linne, katoen of sy.
Gebruik:
• 'n Muntstuk het twee kante. Van watter kant moet 'n mens die saak bekyk?
• Die kant van die mes is baie skerp. Die werker staan gevaarlik naby die kant van die gebou se dak.
• Watter kant toe gaan ons? Die regte kant word op die padbordjie aangedui.
• Het jy jou kamer aan die kant gemaak?
• Die vrou het probeer om haarself van kant te maak.
• Die bruid se rok is met 'n delikate kant versier.
Spreekwoord:
• Van kant maak. [Doodmaak.]
• Jou kant bring. [Jou deel bydra.]
• Hou die blink kant bo. [Hou moed.]
• Ons is nou kant en klaar. [Heeltemal gereed.]
• Aan hierdie kant van die graf. [Terwyl iemand nog lewe.]
• Die dam lê kant en wal. [Tot oorlopens toe vol.]
• Die een kant op en die ander kant af. [Dan goed, dan sleg.]
• Dit raak kant nóg wal. [Heeltemal verkeerd wees.]
• Ek weet nie watter kant toe nie. [Raadop wees; druk of moeilik hê.]
• Elke saak het sy blink kant. [Geen ding is net sleg nie.]
• Familie van Adam se kant. [Baie ver verwant wees.]
] 
Supertaal
Blog
Soek
Hulp
Lede
Registreer
Teken aan
Tuis
