Ek sit vroeer vannaand en TV kyk toe daar 'n advertensie op die TV is met 'n oproep om hulp vir die slagoffers van die vloede in Mosambiek. Ek sê toe vir M dat dit eintlik ongelooflik is dat daar mense is wat hulle ontferm oor ander mense 10000km daarvandaan. 'n Halfuur later op die nuus saai hulle 'n onderhoud met Graca Machal uit waarin sy uitvaar oor die min hulp wat die internasionale gemeenskap aan Afrika en in besonder nou aan Mosambiek gee - en sy is reg - te min, te laat en ja, hulle kyk eers Suid as daar 'n paar duisend doodgaan en nie vroeer nie. Maar nou aan die ander kant is dit 'n vet klap in die gesig van opregte Nederlanders wat geld gee (4 miljoen gulde tot nou toe) vir die slagoffers en hulle ontferm op allerlei maniere oor die ellende. Miskien moet Afrika Europa (die Weste, Amerika wie ook al) toelaat om homself oor die vingers te tik en eerder 'n beroep te doen op 'n sosiale skuldgevoel eerder as om daarop aanspraak te maak asof hulp 'n reg is. Ek dink die opmerkinge het meer kwaad as goed gedoen - is daar in ander lande 'n ander deel van die onderhoud uitgesaai - iets meer positief en in die lyn van 'n erkenning van die buitelandse hulp? Groete uit 'n nat Nederland Johann
Leswin schreef ... >> Johann" pi...@kabelfoon.nl > >> Ek sit vroeer vannaand en TV kyk toe daar 'n advertensie op die TV is met 'n >> oproep om hulp vir die slagoffers van die vloede in Mosambiek. Ek sê toe >> vir M dat dit eintlik ongelooflik is dat daar mense is wat hulle ontferm oor >> ander mense 10000km daarvandaan. > > Snaaks, ek vind die teendeel ongelooflik - dat mense hul NIE ontferm nie; die > diskoers wat voorhou dat hulp 'n "voorreg" is en dankbaar verdien moet word. Ja, en dan kun je gillen "te weinig te laat" maar denk je nu echt dat dat mensen in de toekomst gaat motiveren om sneller meer te doen wanneer je nu alleen maar kritiek levert? Over oogkleppen gesproken! Kom liever met wat meer constructieve opmerkingen. Een plan bijvoorbeeld om hulpmiddelen op een snelle en efficieënte wijze op de plek van bestemming te krijgen (een helicopter heeft een zeer beperkt vliegbereik en laat zich niet zomaar met 50 tegelijk in elk vliegtuig proppen). Of plannen die ervoor zorgen dat met hulp nu Mozambique bij een toekomstige natuurramp beter zelfredzaam is. Het is makkelijker mensen te motiveren door ze te laten zien dat je meedenkt dan door ze de (verbale) zweep te geven. Groeten, Arthur
> Johann" pi...@kabelfoon.nl > Ek sit vroeer vannaand en TV kyk toe daar 'n advertensie op die TV is met 'n > oproep om hulp vir die slagoffers van die vloede in Mosambiek. Ek sê toe > vir M dat dit eintlik ongelooflik is dat daar mense is wat hulle ontferm oor > ander mense 10000km daarvandaan. Snaaks, ek vind die teendeel ongelooflik - dat mense hul NIE ontferm nie; die diskoers wat voorhou dat hulp 'n "voorreg" is en dankbaar verdien moet word. Ongelooflik, eerstens, omrede die oorgrote meerderheid van die mense hulself binne een van die vier groot geloodstradisies situeer - geloofstradisies wat almal, sonder uitsondering, 'n lering handhaaf wat hulp aan ander as geloofsvereiste vooropstel. In Christendom word dit so mooi vervat in 1 John ("If anyone has material possessions and sees his brother in need but has no pity on him, how can the love of God be in him?"); een van die vyf kernpilare van Islam bemoei homself uitsluitlik met aalmoese en die mate waartoe seeninge verkry word deur te gee; die Dalai Lama sê onomwonde "if we accept that others have an equal right to peace and happiness as ourselves, do we not have a responsibility to help those in need?"; en die Joodse Talmoediese leer weef rondom Mitzvah en Tzedakah 'n geloofs- en lewensfilosofie waarin die persoon wat gee, hom of haarself transendeer en deel in die werke van G_d as mede-skeppers. Tog, mens hoef jou nie eens te beroep op 'n geloofstradisie om hulp en gee as plig te interpreteer nie. Die natuur-argument dat die klap van 'n duisend skoenlappervlerke in China die temperatuur in Meksiko beinvloed dien as eksemplaar vir die wyse waarop ons interafhanklik is van mekaar. Kwame Nkrumah se ervaring in Philadelphia, as jong student, het jare later grootse filosofiese en praktiese implikasies gehad in sy mentorskap van prominente afrika-leiers, in afrosentriese filosofie, en baie prakties, byvoorbeeld, in die toekenning van myn- en maatskappyregte. Wie weet, die een mosambieker wat deur jou hulp gered word mag die persoon wees wat kanker genees. Feit is, medemenslikheid (watter wonderlike Afrikaanse woord) kan nie gemeet word aan die hand van jou "4 miljoen gulde" nie. Dit is te essensieel, te eksistensieel, te menslik 'n plig om op so 'n kort-termyn (en kortsigtige) ekonomiese maatstaf beoordeel te word. Ek bemerk voorts dat jy saamstem met Graca Machel wanneer jy se dat die westerse gemeenskap "te min te laat" gee wanneer dit Afrika aangaan. Teen hierdie agtergrond is dit dan veral openbarend dat die westerse gemeenskap, wanneer hulle hulp verleen aan pole, rusland, ierland en so meer, hul juis beroep op die retoriek van broederskap, christelike en medemenslike plig en obligasie. Wanneer hulle dan stilswyend anderpad kyk wanneer afrika ter sprake kom, is die onderliggende boodskap dat Afrikaane nie "medemense" is nie, nie "broeders" is nie, nie deel vorm van die "menswees" definisie nie en gevolglik nie op hulp kan aandring nie. Om dan te argumenteer, soos jy wel doen, dat "Afrika (die weste) toelaat om homself oor die vingers te tik", is vreeslik naief. Ek dink liewer as jou besorgdheid oor die "ondankbare" manier waarop afrika die weste aanspreek, jy jou kommer toespits op die manier waaop die weste faal om afrika as volledig menslik te behandel. NS: Ek wonder of jy ook, in die sewentigs en tagtigs, uitgevaar het teen "ondankbare swartes wat hul skole afbrand"? leswin
Also sprach Johann pi...@kabelfoon.nl -> -> >Ek sit vroeer vannaand en TV kyk toe daar 'n advertensie op die TV is met 'n -> >oproep om hulp vir die slagoffers van die vloede in Mosambiek. Ek sê toe -> >vir M dat dit eintlik ongelooflik is dat daar mense is wat hulle ontferm oor -> >ander mense 10000km daarvandaan. -> Also sprach prop...@aol.com (ProPacem) -> Snaaks, ek vind die teendeel ongelooflik - dat mense hul NIE ontferm nie; die -> diskoers wat voorhou dat hulp 'n "voorreg" is en dankbaar verdien moet word. Ai, jai, jai, daardie *wit* Suid-Afrikaanse helikoptervlieëniers had nie tyd om te sit en filosofeer oor wat reg en wat verkeerd is nie -- hulle was dáár toe dit die nodigste was, en daar was werk om te doen. Weet julle hoe lekker dit was om te sien hoe die tjopperpaailits help om die apartheidspoke weg te waai!
Oorspronklik gepos deur: @home.com A.S. Pris wrote: > Weet julle hoe lekker dit was om te sien hoe > die tjopperpaailits help om die > apartheidspoke weg te waai! Ja, my hart het geswel van trots om te sienhoe vreesloos die (heelwaarskynlik Afrikaner-) reddingswerkers die eerste dae amper alleen hulp gegee het. Veral daardie een wat in die boom moes inklim, eers help met die geboorte van 'n baba en toe ma en kind in die helikopter inbring. Ek hoop dat die joernaliste as alles agter die rug is, tv programme van hierdie heldedade sal maak en die wereld instuur. Gloudina
> "Arthur Hagen" hag...@nettaxi.com Terwyl die praktiese, en praktiese voorstelle, voordeel put uit die taak-georienteerde fokus, is dit ook moontlik dat die praktiese 'n wegkruipplek word waaragter die essensiele sonder ondersoek kan skuil. DIT was waarop ek reageer het (en ek skat DIT is ook waarop jou predikant so gereeld reageer in die sondagmoresweep - aksie vind nie geheel en al plaas binne 'n gedragsfeer nie, en word veral gemotiveer deur die betekenis wat dit in 'n morele sfeer verkry). Breyten Breytenbach, aangehaal op 'n ander nuusgroep - "the most repugnant form of lying is to tell, to tell all, by hiding the soul of the facts" (of iets dergeliks).
Leswin schreef > > Terwyl die praktiese, en praktiese voorstelle, voordeel put uit die > taak-georienteerde fokus, is dit ook moontlik dat die praktiese 'n wegkruipplek > word waaragter die essensiele sonder ondersoek kan skuil. DIT was waarop ek > reageer het (en ek skat DIT is ook waarop jou predikant so gereeld reageer in > die sondagmoresweep - aksie vind nie geheel en al plaas binne 'n gedragsfeer > nie, en word veral gemotiveer deur die betekenis wat dit in 'n morele sfeer > verkry). Breyten Breytenbach, aangehaal op 'n ander nuusgroep - "the most > repugnant form of lying is to tell, to tell all, by hiding the soul of the > facts" (of iets dergeliks). Feit blijft dat je met stroop meer vliegen vangt dan met azijn.
Oorspronklik gepos deur: @home.com A.S. Pris wrote: > Weet julle hoe lekker dit was om te sien hoe > die tjopperpaailits help om die > apartheidspoke weg te waai! Ja, ek hoop daardie vrou van die prinsipaalwat eenkeer nuwe koppies gaan koop het om vir Chief Albert Luthuli tee te gee (sodat sy en haar gesin nie uit dieselfde koppies hoef te drink nie agterna) lewe nog om hierdie soort optrede in 'n nuwe SA te sien. Dis hierdie soort optrede wat vir die Afrikaner 'n nuwe beeld in die wereld skep. Uiteindelik! Gloudina
En as dieselfde tjopperpaailits dit 'n maand of wat vroeër sou gewaag het om op dieselfde plekke te gaan rondloop het as waar hy redingswerk moes gaan doen, was hy nou of 'n dooie paailit, of kaal gesteelde een. Soek net die witman naby hom as hy kan vat vat vat ..... > Ai, jai, jai, daardie *wit* Suid-Afrikaanse > helikoptervlieëniers had nie tyd om te sit en > filosofeer oor wat reg en wat verkeerd is nie > -- hulle was dáár toe dit die nodigste was, > en daar was werk om te doen. > Weet julle hoe lekker dit was om te sien hoe > die tjopperpaailits help om die > apartheidspoke weg te waai! >
Oorspronklik gepos deur: @home.com Arthur Hagen wrote: > Ja, en dan kun je gillen "te weinig te laat" maar denk je nu echt dat dat > mensen in de toekomst gaat motiveren om sneller meer te doen wanneer je nu > alleen maar kritiek levert? Over oogkleppen gesproken! > > Om kwaad te wees as hulp in 'n ramp nie vinnig genoeg kom nie, isdoodnormaal. Ons het dieselfde hier in Kanada 'n paar jaar gelede ondervind met die ysstorm, toe dit twee dae geneem het voor die res van die vasteland besef het dat 'n ramp oostelike Ontario en westelike Quebec getref het (ten spyte van die feit dat daar militere basisse vyf uur weg was wat dadelik hulp kon gee.) Eers dae daarna het die hulp begin instroom, maar toe was die skade al gedoen - duisende en duisende koeie en varke en hoenders doodgevries omdat daar nie hitte was om hulle aan die lewe te hou nie. Die mense wat deur die ysstorm moes lewe, het maande en maande aangegaan met blaam aanwys. Gloudina