oproerig Afbreking: op•roe•rig Samestelling: oproer + -ig Byvoeglike naamwoord: oproerig Vergrotende trap: oproeriger Oortreffende trap: oproerigste Attributief: oproerige Partitief: oproerigs Betekenis: • Wat opstandig of onrustig is en oproer veroorsaak. Gebruik: • Die oproerige skare het die polisie met klippe bestook. Sinoniem: • bandeloos • opstandig • onstuimig • onrustig • rebels • twisgierig • weerspannig Antoniem: • gehoorsaam • rustig • onderdanig Afgelei: • oproeriges • oproerigheid Vertaling: Engels: rebellious, riotous, turbulent, unruly Nederlands: oproerig Laat weet asb as die inskrywing foute bevat of verder verbeter kan word.