ontspruit Afbreking: ont•spruit Samestelling: ont- + spruit Werkwoord: ontspruit Verlede tyd: het ontspruit Teenwoordige deelwoord: ontspruitend, ontspruitende Verlede deelwoord: ontspruite Betekenis: • Om uit iets te ontstaan of voort te kom. Gebruik: • Die rivier ontspruit in die berge en mond later in die see uit. • Baie nuwe tegnologieë het van jare se navorsing en ontwikkeling ontspruit. Sinoniem: • afstam • ontkiem • ontluik • ontstaan • voortkom • voortvloei • voortspruit Afgelei: • ontspruiting Vertaling: Engels: to spring forth, arise, originate, germinate Nederlands: ontspruiten, voortkomen Laat weet asb as die inskrywing foute bevat of verder verbeter kan word.