ongekoördineer Afbreking: on•ge•ko•ör•di•neer Samestelling: on- + gekoördineer Byvoeglike naamwoord: ongekoördineer, ongekoördineerd Attributief: ongekoördineerde Betekenis: • Wat nie gekoördineer is of word nie. Gebruik: • Die plan was ongekoördineer en het tot groot verwarring gelei. • 'n Mens kan aan sy ongekoördineerde danspassies sien dat hy nie geoefen het nie. Sinoniem: • lomp • onbeholpe • onbeplan • sukkelend Antoniem: • gekoördineer Vertaling: Engels: uncoordinated Nederlands: ongecoördineerd Laat weet asb as die inskrywing foute bevat of verder verbeter kan word.