Re: Uit "Raka" - N.P. van Wyk Louw
Meneer Kwarantyn, Bedankt! Ik heb het gedicht uitgeprint. Ik zal haar aandachtig bestuderen. Met vriendelijke groet Robbert Kwarantyn wrote: > Die vroue het hom die eerste gewaar > in die loom namiddag toe die arbeid klaar > was - aan die stampblok, in die jong-groen landerye - > en hulle gedrie, geviere, in dun rye > met kruik en geel, wind-ligte kalbas > op heup en skouer deur die stekerige gras > rustig gestap het na die koel seekoegate > om daar te drentel tot die bruin en laat > skemering en die eerste sterre, met klam sand > en sagte modder om die enkels, in die hand, > om veel te lag en ure te praat, > of skugterig soms een-een uit te waad > deur die taai waterblomme, naak en blink ... > Raka, die aap-mens, hy wat nie kan dink, > wat swart en donlker is, van been en spier > 'n lenige boog, en enkeld dier. > > Oorkant die water het hy uitgestap > uit die gebreekte riete, en soos 'n kind wat om die grap > van 'n bont kalbassie tandeloos en stil lag, > wit gegryns en, neergehurk, gewag. > > -------- > > Die ander dag > toe die blou visvanger stil was na sy jag > oor die gladde, warm, seekoegate, > en klein geslaap het aan 'n takkie oor die water, > het die kinders hom gesien - Raka, die swart dier: > nou 't hy oor die sand vir hulle plesier > gebuitel, soos 'n perd gerol, gegryns, gespring, > met 'n mank dans gehuppel in 'n kring, - > en skielik in die water weggeplas > waar hy glad en vinnig soos 'n otter was. > 'n Blink vis het hy op die san gegooi, > lank soos 'n man se skeen en rooi > en geel gevlek bo die wit maag, ... > maar meer as hul vrees het hy hulle behaag > met sy mal spronge, hulle het gevlug > lag-lag die biesies uit, maar lag-lag trug > gekyk oor hy so snaaks was; en bo in die kraal > met lag en skrik die ding verhaal. > Die manne het daarna sy krag bemerk > aan die tekens van die groot bosse: sy werk > moes dit gewees het as die swart buffelbul > wat die bosgange en grasruigtes vul > met hees snuiwe en bulk, smôrens styf > in die voetpad gelê het waar die swaar lyf > in die knieë geknak het; as die krokodil > hoog op die sand uit gelê het en ril > soos 'n klein akkedissie wat die kinders met 'n stok > geslaan het; - of die ou spiesvegter, die gemsbok, > oordwars, gebreek, stil tussen die polle was; > - as die vlakvark gelê het in die gras > met sy wit lemme, en sy oë soos 'n vis > se oë styf. Die jagters wis > wat krag was en hulle het gevrees. > > Uit: N.P. van Wyk Louw. Raka. Nasionale Boekhandel Beperk. Kaapstad. > 1962. >