oorheelkunde Afbreking: oor•heel•kun•de Samestelling: oor + heelkunde Selfstandige naamwoord: oorheelkunde Meervoud: – Betekenis: • Spesialisasie van die geneeskunde wat fokus op die behandeling van siektes en afwykings van die oor. Gebruik: • Sy spesialiseer in oorheelkunde en werk veral met pasiënte wat gehoorverlies ervaar. Sinoniem: • oorkunde • otiatrie • otologie Afgelei: • oorheelkundig • oorheelkundige Vertaling: Engels: otology, otiatrics Nederlands: oorheelkunde Laat weet asb as die inskrywing foute bevat of verder verbeter kan word.