weerwil Afbreking: weer•wil Samestelling: weer + wil Selfstandige naamwoord: weerwil Meervoud: – Betekenis: • Dit wat ten spyte van omstandighede gebeur (in die vaste uitdrukking "in weerwil van"). Gebruik: • In weerwil van die waarskuwings het hy dit tog gedoen. Sinoniem: • desnieteenstaande • nieteenstaande • ondanks • ongeag Vertaling: Engels: repugnance, reluctance Nederlands: weerwil Laat weet asb as die inskrywing foute bevat of verder verbeter kan word.