gesteldheid Afbreking: ge•steld•heid Samestelling: gesteld + -heid Selfstandige naamwoord: gesteldheid Meervoud: gesteldhede Betekenis: • Die staat of toestand waarin iets of iemand verkeer. • Die mate waarin iemand op iets ingestel is (daarvoor omgee). Gebruik: • Die perd se fisiese gesteldheid het verbeter en hy het weer begin oefen. • Haar gesteldheid op netheid sal my altyd bybly. Sinoniem: • disposisie • kondisie • konstitusie • omstandigheid • situasie • staat • stand • toestand • welstand Hiponiem: • bodemgesteldheid • geestesgesteldheid • geestesongesteldheid • gemoedsgesteldheid • grondgesteldheid • klimaatsgesteldheid • liggaamsgesteldheid • luggesteldheid • sielsgesteldheid • teëgesteldheid • teengesteldheid • terreingesteldheid • weersgesteldheid • welgesteldheid Antoniem: • ongesteldheid Vertaling: Engels: condition, predisposition, nature, character, state Nederlands: gesteldheid Laat weet asb as die inskrywing foute bevat of verder verbeter kan word.