kakel Afbreking: ka•kel Werkwoord: kakel Verlede tyd: het gekakel Betekenis: • Om die geluid van 'n hoender te maak. • (figuurlik) Om hard en sinloos te praat. Gebruik: • Die hoenders kakel in die tuin. • Hy het die hele aand oor oorlog gekakel. Sinoniem: • babbel • kekkel • klets • snater Afgelei: • kakelaar Vertaling: Engels: to cackle, cluck Nederlands: kakelen Laat weet asb as die inskrywing foute bevat of verder verbeter kan word.