ontwrigting Afbreking: ont•wrig•ting Samestelling: ontwrig(t) + -ing Selfstandige naamwoord: ontwrigting Meervoud: ontwrigtinge, ontwrigtings Betekenis: • Die handeling of resultaat van ontwrig (om uit gewrig te ruk, of figuurlik, om ernstig te versteur). Gebruik: • Die betoging het groot ontwrigting in die middestad veroorsaak. Sinoniem: • dislokasie • ondermyning • ontsetting • uiteenskeuring • verhindering • verplasing • verrekking • verstuiting • verswikking Hiponiem: • gesinsontwrigting • heupontwrigting • skouerontwrigting Vertaling: Engels: dislocation; disruption Nederlands: ontwrichting Laat weet asb as die inskrywing foute bevat of verder verbeter kan word.