uitkenbaar Afbreking: uit•ken•baar Samestelling: uitken + -baar Byvoeglike naamwoord: uitkenbaar Attributief: uitkenbare Partitief: uitkenbaars Betekenis: • Wat uitgeken/ geëien kan word. Gebruik: • Die volwasse manlike boomslang is duidelik uitkenbaar aan sy heldergroen kleur. Sinoniem: • herkenbaar • onderskeibaar • identifiseerbaar Antoniem: • onuitkenbaar Vertaling: Engels: recognizable, identifiable Nederlands: herkenbaar, identificeerbaar Laat weet asb as die inskrywing foute bevat of verder verbeter kan word.