onderhoof Afbreking: on•der•hoof Samestelling: onder + hoof Selfstandige naamwoord: onderhoof Meervoud: onderhoofde Betekenis: • Die tweede in bevel. Persoon wat die hoof bystaan en oorvat as die hoof nie beskikbaar is nie. Gebruik: • Die skool se onderhoof is as waarnemende hoof aangestel totdat die ondersoek afgehandel is. Sinoniem: • adjunk Afgelei: • onderhoofman Vertaling: Engels: vice chief, vice principal Nederlands: adjunct-hoofd Laat weet asb as die inskrywing foute bevat of verder verbeter kan word.