deurbreek Afbreking: deur•breek Samestelling: deur + breek Werkwoord: breek deur, deurbreek Verlede tyd: het deurgebreek Betekenis: • Om met moeite 'n opening te maak; van die een na die ander kant te dring. Gebruik: • Die son se strale breek deur die wolke. • Die strandmeer het na die see deurgebreek. Sinoniem: • deurbars • deurdring • deurkom • penetreer • uitbeitel Afgelei: • deurbraak • deurbreker • deurbreking Vertaling: Engels: to break through Nederlands: doorbreken Laat weet asb as die inskrywing foute bevat of verder verbeter kan word.