weiering Afbreking: wei•e•ring Samestelling: weier + -ing Selfstandige naamwoord: weiering Meervoud: weieringe, weierings Betekenis: • Die handeling of resultaat van weier; om nie aan 'n versoek of opdrag te voldoen nie. • Die handeling van nie werk of afgaan nie. Gebruik: • Die regering se moedswillige en halsstarrige weiering om plaasaanvalle te ondersoek is betreurenswaardig. • Die soldaat ondersoek die weiering van die kanon. Sinoniem: • afwysing • boikot • staking • uitsluiting • verwerping • weerhouding • wegwysing Hiponiem: • diensweiering • enjinweiering • masjienweiering • remweiering • sekeringsweiering • voedselweiering Vertaling: Engels: refusal, denial Nederlands: weigering Laat weet asb as die inskrywing foute bevat of verder verbeter kan word.