opgooi Afbreking: op•gooi Samestelling: op + gooi Werkwoord: gooi op, opgooi Verlede tyd: het opgegooi Teenwoordige deelwoord: opgooiende Verlede deelwoord: opgegooi Betekenis: • Om voedsel uit die maag deur die mond of neus na buite te werp. • Om boontoe (in die lug in) te gooi. Gebruik: • Sy was naar en het die hele nag opgegooi. • Hoe hoog kan jy die bal opgooi? Spreekwoord: • Tou opgooi. [Om op te gee.] Sinoniem: • braak • kots • opbring • uitbraak • vomeer • opwerp Antoniem: • afgooi Afgelei: • tou-opgooier Vertaling: Engels: to vomit, puke; to throw up, toss up Nederlands: braken; opgooien Laat weet asb as die inskrywing foute bevat of verder verbeter kan word.