veroordeling Afbreking: ver•oor•de•ling Samestelling: veroordeel + -ing Selfstandige naamwoord: veroordeling Meervoud: veroordelinge, veroordelings Betekenis: • 'n Uitspraak waartydens iemand veroordeel of gevonnis word. • 'n Skerp afkeuring van iets. Gebruik: • Die man het 'n vorige veroordeling vir strafbare manslag nadat sy meisie weens aanranding oorlede is. • Ek volstaan by my veroordeling van die studente se swak gedrag. Sinoniem: • teregwysing • verdoemenis • vonnis • afkeuring • afwysing • verwerping Afgelei: • selfveroordeling • terdoodveroordeling Vertaling: Engels: sentence, conviction; disapproval, condemnation Nederlands: veroordeling Laat weet asb as die inskrywing foute bevat of verder verbeter kan word.