verontskuldiging Afbreking: ver•ont•skul•di•ging Samestelling: verontskuldig + -ing Selfstandige naamwoord: verontskuldiging Meervoud: verontskuldiginge, verontskuldigings Betekenis: • 'n Argument ter regverdiging in die hoop om 'n beskadigde verhouding te herstel. Gebruik: • Vir hierdie mense is daar dus geen verontskuldiging nie, omdat, al weet hulle van God, hulle Hom nie as God eer en dank nie. [Romeine 1:20] Sinoniem: • ekskuus • justifikasie • kondonering • regverdiging • skuldverligting • verdediging • verskoning Vertaling: Engels: apology, excuse, justification Nederlands: verontschuldiging Laat weet asb as die inskrywing foute bevat of verder verbeter kan word.