ontbinding Afbreking: ont•bin•ding Samestelling: ontbind + -ing Selfstandige naamwoord: ontbinding Meervoud: ontbindinge, ontbindings Betekenis: • Die handeling van ontbind; om in dele op te breek en op te hou bestaan. • (biologie) Bederf; verrotting. • (wiskunde) Faktorisasie. Gebruik: • Die skielike ontbinding van die maatskappy was 'n groot skok. • Die grond word deur die ontbinding van dooie plante en diere verryk. • Die ontbinding van die getal 12 in priemfaktore lewer 3 x 4. Hiponiem: • gesinsontbinding • humusontbinding Afgelei: • ontbindingsproses Vertaling: Engels: disintegration, dissolution; decomposition; decomposition, factorization Nederlands: ontbinding Laat weet asb as die inskrywing foute bevat of verder verbeter kan word.