vernietiging Afbreking: ver•nie•ti•ging Samestelling: vernietig + -ing Selfstandige naamwoord: vernietiging Meervoud: vernietiginge, vernietigings Betekenis: • Die handeling van vernietig; om 'n einde aan die bestaan van iets te maak. Gebruik: • Die vernietiging van standbeelde kan nie die geskiedenis verander nie. Sinoniem: • verdelging • verwoesting • uitroeiing • uitwissing Antoniem: • skepping Hiponiem: • selfvernietiging Afgelei: • vernietigingskamp • vernietigingsmeganisme • vernietigingsoorlog Vertaling: Engels: destruction, annihilation Nederlands: vernietiging Laat weet asb as die inskrywing foute bevat of verder verbeter kan word.