aanklaer Afbreking: aan•kla•er Samestelling: aankla + -er Selfstandige naamwoord: aanklaer Meervoud: aanklaers Verkleinwoord: aanklaertjie Meervoud van verkleining: aanklaertjies Betekenis: • Iemand wat ander aankla (tipies in 'n strafsaak). Gebruik: • Die aanklaer het die beskuldigde in die hof ondervra. Sinoniem: • beskuldiger • verklaer • vervolger Antoniem: • aanklaagster (vroulik) Afgelei: • hoofaanklaer • staatsaanklaer Vertaling: Engels: accuser, prosecutor Nederlands: aanklager Laat weet asb as die inskrywing foute bevat of verder verbeter kan word.