uitbroei Afbreking: uit•broei Samestelling: uit + broei Werkwoord: uitbroei Verlede tyd: het uitgebroei Teenwoordige deelwoord: uitbroeiend, uitbroeiende Verlede deelwoord: uitgebroeide Betekenis: • Om van 'n eier tot 'n lewende organisme te ontwikkel. • (figuurlik) Om te ontstaan; te voorskyn te kom. Gebruik: • Hoekom wil die eier nie uitbroei nie? • Ek wonder wat se onheil by die vergadering gaan uitbroei. Spreekwoord: • Moenie jou kuikens tel voor hulle uitbroei nie. [Wag tot jy verseker weet.] Sinoniem: • inkubeer Afgelei: • uitbroeiing • uitbroeisel Vertaling: Engels: to hatch, incubate; concoct Nederlands: uitbroei Laat weet asb as die inskrywing foute bevat of verder verbeter kan word.