die fetus in die baarmoeder is ‘n las vir sy opvoeder wat woon in ‘n land waar die lewe geen waarde meer het en die mens van al sy mensheid gestroop word deur die wanverstaan van demokrasie ‘n rit op die pad is soos ‘n tog in die stad waar emosielose mensfigure jou robotagtig aangluur voordat hulle jou van die een na die ander voortstamp en die hele proses homself herhaal wat het tog van die menslike wil geword of het dit ook oor die afgrond gestort daardie wil om te oorleef en jou lewensruim tot elke prys te verdedig sodat jy sinvol kan asemhaal en jou jeug op die toekoms kan voorberei daar is nie meer iets soos respek want dit het ook op daardie herfsdag gevrek sonder respek maak liefde ‘n plakkersbestaan en as jy nie respek het vir dit wat jou eie is hoe sal jy ooit andere kan respekteer as jy dit nie van kleins af tuis kan leer wanneer die fetus uit die baarmoeder ontvou is dit die begin van ‘n reuse taak vir daardie vrou wat as moeder die kind moet lei tussen die willose, respeklose, liefdelose mensfigure deur wat daagliks die natuur rondom hulle bevuil en dan robotagtig sê: nou is ons werklik vry