vir dae aaneen hou ek jou dop daar waar jy jou nessie bou in die doringboom hoe jy heen en weer vlieg met ‘n grassie of ‘n stokkie in jou bekkie om dit geduldig en sorgvuldig in die boom se mik neer te lê soms, in jou afwesigheid, kom daar ‘n briesie op wat so hap-hap aan die werk van jou snawel en dan val daar soms ‘n stokkie af maar by jou terugkeer, merk jy die skade dadelik op en gaan soek daardie stokkie op die grond elke stokkie word versigtig tussen die ander deur gevleg om so ‘n stewige stokkiesmuur te vorm sodat nie wind of reën dit uit die mik sal kry nie en as jou nessie klaar gebou is sit jy mossietrots jou snawelwerk van alle kante en aanskou