wankelend Afbreking: wan•ke•lend Samestelling: wankel + -end Byvoeglike naamwoord: wankelend Vergrotende trap: wankelender Oortreffende trap: wankelendste Attributief: wankelende Partitief: wankelends Betekenis: • Wat wankel; dreig om te val. • (figuurlik) Nie vas in geloof nie. Gebruik: • Die rook beïnvloed die bye se balans en hulle word wankelend wanneer hulle loop. • Abraham en Sara se wankelende geloof word in Genesis 18 blootgelê. Sinoniem: • kleingelowig • lamlendig • lendelam • onbestendig • onvas • twyfelmoedig • wankelrig • weifelend Antoniem: • standvastig Vertaling: Engels: toddling, waddling, unstable Nederlands: wankelend Laat weet asb as die inskrywing foute bevat of verder verbeter kan word.