beklemming Afbreking: be•klem•ming Samestelling: beklem + -ing Selfstandige naamwoord: beklemming Meervoud: beklemminge, beklemmings Betekenis: • Die handeling van klem; druk toepas. • (figuurlik) Drukkende gevoel van benoudheid of om vasgedruk te word. Gebruik: • 'n Persoon met 'n beklemming in sy bors moet onmiddellik na noodgevalle gehaas word. • Ja, met groot bekommernis en beklemming van hart, en onder baie trane, het ek aan julle geskrywe. [2 Korintiërs 2:4] Sinoniem: • benoudheid • benouing • drukking • beklemdheid • konstriksie • vernouing Afgelei: • borsbeklemming • breukbeklemming • hartbeklemming Vertaling: Engels: constriction, depression Nederlands: beklemming Laat weet asb as die inskrywing foute bevat of verder verbeter kan word.