klingel Afbreking: klin•gel Werkwoord: klingel Verlede tyd: het geklingel Teenwoordige deelwoord: klingelend Betekenis: • Die geluid van metaal of glas wat saggies, maar herhaaldelik teen mekaar kap. Gebruik: • Die kleingeld klingel in sy broeksak. Sinoniem: • lui • rinkel • tingel Afgelei: • klingeling Vertaling: Engels: to tinkle, jingle, ring Nederlands: klingelen Laat weet asb as die inskrywing foute bevat of verder verbeter kan word.