bewoon Afbreking: be•woon Samestelling: be- + woon Werkwoord: bewoon Verlede tyd: het bewoon Verlede deelwoord: bewoonde Betekenis: • Om in 'n plek (soos 'n huis, paleis, krot of pondok) te woon, of 'n gebied te beset. Gebruik: • Die huis word nie bewoon nie. • Toe het God hulle geseën en vir hulle gesê: "Wees vrugbaar, word baie, bewoon die aarde en bewerk dit." [Genesis 1:28] Sinoniem: • beset • geokkupeer • habiteer Hiponiem: • digbewoon • dunbewoon Afgelei: • bewoner • bewoning • bewoonbaar Vertaling: Engels: to live in, inhabit, occupy, reside Nederlands: bewonen Laat weet asb as die inskrywing foute bevat of verder verbeter kan word.