'n Botanikus wat veldwerk doen. botanikus Afbreking: bo•ta•ni•kus Selfstandige naamwoord: botanikus Meervoud: botanikusse, botanici Verkleinwoord: botanikussie Meervoud van verkleining: botanikussies Betekenis: • 'n Plantkundige wat 'n studie van plante maak. Gebruik: • Die botanikus het 'n nuwe plantspesie ontdek. Sinoniem: • botanis • plantkundige Vertaling: Engels: botanist Nederlands: botanist Laat weet asb as die inskrywing foute bevat of verder verbeter kan word.