navolger Afbreking: na•vol•ger Samestelling: navolg + -er Selfstandige naamwoord: navolger Meervoud: navolgers Verkleinwoord: navolgertjie Meervoud van verkleining: navolgertjies Betekenis: • Iemand wat iemand anders nadoen. Gebruik: • Poseidonios was in sy geskrifte rakende meteorologie 'n navolger van Aristoteles. Sinoniem: • na-aper • aanhanger • dissipel • nabootser • proseliet • vasal • volgeling Antoniem: • voorganger Verwant: • navolgbaar • navolging Vertaling: Engels: imitator Nederlands: navolger Laat weet asb as die inskrywing foute bevat of verder verbeter kan word.