struikel Afbreking: strui•kel Werkwoord: struikel Verlede tyd: het gestruikel Betekenis: • Die ewewig verloor as een van die voete vashaak. • (figuurlik) 'n Misstap begaan; verkeerde dinge doen. Gebruik: • Die seun struikel oor 'n klip en val sy nerwe af. • Moenie dat slegte vriende jou laat struikel nie. Spreekwoord: • Die beste perd struikel ook wel. [Elkeen kan 'n fout begaan.] • 'n Perd met vier bene struikel ook. [Elkeen kan 'n fout begaan.] Sinoniem: • stamel • strompel • tuimel • val • vashaak • wankel Afgelei: • struikelaar • struikelend • struikelblok Vertaling: Engels: to trip, stumble Nederlands: struikelen Laat weet asb as die inskrywing foute bevat of verder verbeter kan word.