onderworpe Afbreking: on•der•wor•pe Byvoeglike naamwoord: onderworpe Attributief: onderworpe Betekenis: • Wat onderdanig of ondergeskik is. • (anglisisties) Onderhewig aan, of berustend op. Gebruik: • Die land se onderworpe bevolking het in opstand gekom. • Nuwe voorraad is aan moontlike prysverhogings onderworpe (eintlik: ondergewig). Afgelei: • onderworpeling • onderworpenheid Vertaling: Engels: subjugated; subject to Nederlands: onderworpen; onderhevig Nota: • Sterk verlede deelwoord van onderwerp (ww.) Laat weet asb as die inskrywing foute bevat of verder verbeter kan word.