BOSMENS Petra Muller Ons wat uit die gesellige laelande padgegee het uit die dampkring van die herbergiers - ons skepe vaamloos oor die see Ons wat die oortog gemaak het en onder die kantelende kruismas snags verbysterd die sterre sien stroom het Ons wat op 'n nuwe kontinent gewag het en dit toe self kon werf - Hier op die strand vol blouklip en suring staan ons huisloos soos klipvolk soos die blootste strandmens van die nuwe domein. Hoor julle hoe huil die jakkals ons aankomslied? Bou nou vir my die skerm: skerm wat ook nooit die koue van ons nuwe vaderland sal afkeer nie - Hier waar ons intrek by die swart klippers en die geradbraakte bome, en maak ons toe met wolkies, wolkies, want vannag sal dit oor ons ontblote liggaam dou.