verwoesting Afbreking: ver•woes•ting Uitspraak: /fərˈvus.təŋ/ Selfstandige naamwoord: verwoesting Meervoud: verwoestinge, verwoestings Betekenis: • Groot skade wat aangerig is. Gebruik: • Hael, erge donderstorms en 'n tornado het verwoesting oor die gebied gesaai. Antoniem: • vernuwing Verwant: • verwoestende Vertaling: Engels: devastation, obliteration, destruction Nederlands: verwoesting Laat weet asb as die inskrywing foute bevat of verder verbeter kan word.