'n Vrou wat 'n beuel blaas. beuel Afbreking: beu•el Selfstandige naamwoord: beuel Meervoud: beuels Verkleinwoord: beueltjie Meervoud van verkleining: beueltjies Betekenis: • 'n Koperblaasinstrument met gekromde blaaspype. • U-vormige voorwerp van metaal; metaalboog of -ring. Gebruik: • Die beuel se laaste note sterf weg in die donker nag. • Die slot se beul het gebreek. Spreekwoord: • Hy blaas sy eie beuel. [Hy verkondig sy eie roem/ belangrikheid.] • Dit kan nie deur die beuel nie. [Dit kan nie geduld word nie.] Afgelei: • beuelblaser • drabeuel • kabelbeuel Homofoon: • beul (laksman of wreedaard) Vertaling: Engels: bugle; trigger-guard Nederlands: beugel Laat weet asb as die inskrywing foute bevat of verder verbeter kan word.