substantiveer Afbreking: sub•stan•ti•veer Uitspraak: /sœpstɑntiˈfiə̯r/ Werkwoord: substantiveer Verlede tyd: het gesubstantiveer Verlede deelwoord: gesubstantiveerde Betekenis: • Tot 'n substantief maak; as 'n selfstandige naamwoord gebruik. Gebruik: • In die frase "die warm van die droogte" word die adjektief warm gesubstantiveer en as plaasvervanger vir die abstrakte soortnaamwoord hitte gebruik. Afgelei: • substantivering • substantiwies Vertaling: Engels: to nominalise, nominalize, substantivise, substantivize Nederlands: substantiveren Laat weet asb as die inskrywing foute bevat of verder verbeter kan word.