epikuris Afbreking: e•pi•ku•ris Selfstandige naamwoord: epikuris Meervoud: epikuriste, epikureërs Betekenis: • Iemand wat glo dat 'n mens die lewe ten volle moet geniet. • 'n Volgeling van Epikurus (341-270 v.C.) Gebruik: • Hier is my lys van plekke om te besoek as jy, soos ek, 'n smulpaap, kosliefhebber, gastronoom of epikuris is. • Gedurende die tydperk van die Grieke en Romeine het die epikuriste beweer dat daar gode bestaan, maar dat die gode hul nie oor die mensdom bekommer nie. Sinoniem: • gastronoom • genotsoeker • lekkerbek • smulpaap Antoniem: • stoïsyn Verwant: • epikurisme • epikuristies Vertaling: Engels: epicure Nederlands: epicurist Laat weet asb as die inskrywing foute bevat of verder verbeter kan word.