kiem Afbreking: kiem Selfstandige naamwoord: kiem Meervoud: kieme Verkleinwoord: kiempie Meervoud van verkleining: kiempies Betekenis: • 'n Mikro-organisme of mikrobe, dikwels die mikroskopiese veroorsaker van 'n siekte, bv 'n bakterie of 'n basil. • 'n Embrio in 'n vroeë stadium van ontwikkeling. Dié deel van 'n vrug waaruit 'n nuwe plant of dier kan groei. • (figuurlik) Dit waaruit iets kan groei of ontstaan. Gebruik: • Die water was met die kieme van 'n dodelike siekte besmet. • Die kiem bestaan by diere gewoonlik uit drie kiemlae. • So is die kiem gesaai van die eeuelange stryd tussen Engelse kerkleiers en die Engelse monargie. Spreekwoord: • In die kiem smoor. [Iets onderdruk voordat dit kan ontwikkel.] Sinoniem: • mikrobe Afgelei: • kiemdokter • kiemdraer • kiemlaag • kiemsel • kiemstremmiddel • kiemvry • siektekiem Vertaling: Engels: germ; embryo, seed Nederlands: kiem Werkwoord: kiem Verlede tyd: het gekiem Betekenis: • Begin om te groei vanuit 'n kiem of saadjie. Gebruik: • Enkele plante kiem pas na 'n brand. Vertaling: Engels: to germinate, sprout, shoot Nederlands: ontkiemen Laat weet asb as die inskrywing foute bevat of verder verbeter kan word.