renegaat Afbreking: re•ne•gaat Selfstandige naamwoord: renegaat Meervoud: renegate Betekenis: • 'n Verraaier of afvallige persoon. Iemand wat sy of haar politieke of godsdienstige oortuigings laat vaar en na die vyand oorloop. Gebruik: • Ek was nog nooit 'n tropmens nie, maar nog ook nooit 'n renegaat nie. Sinoniem: • apostaat • afvallige • geloofsversaker • joiner • ketter • verraaier Vertaling: Engels: renegade Nederlands: renegaat Nota: • Van Latyn, "renegare". Laat weet asb as die inskrywing foute bevat of verder verbeter kan word.