puritein Afbreking: pu•ri•tein Selfstandige naamwoord: puritein Meervoud: puriteine Betekenis: • Iemand met 'n streng Calvinistiese lewensbeskouing. Gebruik: • Die dominee was 'n strenge puritein wat aanvanklik as baie streng geag is, maar hy het die algemene agting deur trou en liefde gewen. Verwant: • puriteinisme Vertaling: Engels: puritan Nederlands: puritein Laat weet asb as die inskrywing foute bevat of verder verbeter kan word.