pretendent Afbreking: pre•ten•dent Selfstandige naamwoord: pretendent Meervoud: pretendente Betekenis: • Iemand wat aanspraak maak, veral op 'n (koninklike) titel of rang. Gebruik: • Koning Odaenathus van Palmira verslaan die Romeinse pretendent Quietus en word die vernaamste bondgenoot van keiser Gallienus van die Romeinse Ryk. Afgelei: • kroonpretendent Vertaling: Engels: pretendant, pretendent Nederlands: pretendent Laat weet asb as die inskrywing foute bevat of verder verbeter kan word.