onskuldig Afbreking: on•skul•dig Byvoeglike naamwoord: onskuldig Vergrotende trap: onskuldiger Oortreffende trap: onskuldigste Attributief: onskuldige Intensief: doodonskuldig Betekenis: • Nie skuldig nie; sonder blaam; wat nie aandadig is nie. Gebruik: • 'n Mens word as onskuldig geag tot die teendeel bewys is. • Selfs onskuldige kinders word nie in 'n oorlog ontsien nie. Sinoniem: • skuldloos • onbedorwe • onskadelik Antoniem: • skuldig Afgelei: • onskuldigheid Vertaling: Engels: innocent, guiltless, blameless Nederlands: onschuldig Laat weet asb as die inskrywing foute bevat of verder verbeter kan word.