vertroue Afbreking: ver•trou•e Selfstandige naamwoord: vertroue Meervoud: – Betekenis: • Die gevoel dat jy op iemand kan staatmaak. Geloof in die betroubaarheid van 'n persoon of saak. Gebruik: • Ek het volle vertroue in jou. • Vertroue in die polisie is 'n belangrike element wat 'n moderne samelewing bymekaarhou. Sinoniem: • geloof Antoniem: • wantroue Hiponiem: • handelsvertroue • sakevertroue • selfvertroue Afgelei: • vertroueling • vertrouenskrisis • vertrouensaak • vertrouenswaardig Vertaling: Engels: confidence, faith, trust Nederlands: vertrouwen Laat weet asb as die inskrywing foute bevat of verder verbeter kan word.